বানমুক্ত হ’বনে অসম
ৰাজ্যৰ ১৯খন জিলাত বানে ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে৷ বিগত কেইবাদিন ধৰি বৰষুণ দি থকাৰ ফলত অসমৰ প্ৰধান নদ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক নদীকে ধৰি প্ৰায়বোৰ নৈ-উপনৈ পানীৰে উপচি পৰাত বানে ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে৷ তদুপৰি কেইবাখনো জিলাত বৰষুণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকাত বানে ধোৱা জিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হোৱাৰ আশংকা আছে৷ বহু ঠাইত মথাউৰি ছিগাত ৰাইজৰ বিস্তৰ ক্ষতি হোৱাৰ লগতে অবৰ্ণনীয় সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে৷ উজনি-নামনি সৰ্বত্ৰ বানৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি পোৱাত ৰাজ্যৰ জনজীৱন জুৰুলা হৈ পৰিছে৷ বহু ঠাইত বানে দলং উটুৱাই নিয়াৰ উপৰি ৰাস্তা-ঘাট বুৰাই পেলোৱাত যাতায়াত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিছে৷ বানপীড়িত লোকসকলে বিশুদ্ধ খোৱাপানী আৰু খাদ্যসমস্যাত ভুগিছে৷ প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰা ঠায়ে ঠায়ে আশ্ৰয় শিবিৰৰ ব্যৱস্থা কৰি বানপীড়িতক সাময়িক সকাহ দিছে যদিও সেই ব্যৱস্থাই দুৰ্ভগীয়া জনগণৰ সমস্যা দূৰ কৰিব পৰা নাই৷ প্ৰতিবছৰে বানে বহু লোকৰ ঘৰ-দুৱাৰৰ অনিষ্ট কৰাৰ উপৰি খেতিপথাৰত বালি-বোকা পেলাই খেতিপথাৰ কৃষিকাৰ্যৰ বাবে অনুপযোগী কৰে৷ ফলত বানৰ পানী কমিলেও বানপীড়িত ৰাইজৰ দুখ-দুৰ্দশা দূৰ নহয়৷ ইফালে, সুৰ-বৰ নৈ-উপনৈৰ বাঢ়নী পানীৰ লগতে ভূটান বান্ধৰ অতিৰিক্ত পানীয়ে নামনি অসমত প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ বিশেষকৈ বৰপেটা, বাগ্সা, চিৰাং আদি জিলাৰ লোকৰ জীৱন আতংকিত কৰি তুলিছে৷ উক্ত জিলাকেইখনত কেইবাঠাইতো বানে মথাউৰি ছিঙি বহু গাঁও প্লাৱিত কৰাৰ উপৰি বিস্তৰ কৃষিভূমি বানে বুৰাই পেলাইছে৷
অসম ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণৰ তথ্য অনুসৰি সোমবাৰপৰ্যন্ত বিশ্বনাথ, কাছাৰ, দৰং, ধেমাজি, ডিব্ৰুগড়, গোলাঘাট, হোজাই, লখিমপুৰ, নগাঁও, কোক্ৰাঝাৰ, নলবাৰী, শোণিতপুৰ, তিনিচুকীয়া আৰু ওদালগুৰি জিলাৰ ৫২৩খনৰো অধিক গাঁও বানৰ কবলত পৰাৰ লগতে ৫,৮৪২ হেক্টৰৰো অধিক কৃষিভূমি বানত বুৰ গৈছে৷ বানৰ ফলত পশুধন আৰু হাঁহ-কুকুৰাৰো ক্ষতি হৈছে৷
অসমত প্ৰতিবছৰে বানে ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰি বিস্তৰ ক্ষতি কৰে৷ কিন্তু স্বাধীনতাৰ পাছৰে পৰা কোনো এখন চৰকাৰে বিজ্ঞানসন্মতভাৱে বান নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা কৰিব পৰা নাই৷ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে সজা মথাউৰি আসোঁৱাহপূৰ্ণ হোৱাৰ লগতে বান প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থা দুৰ্নীতিপূৰ্ণ হোৱাৰ ফলত ৰাজ্যবাসীয়ে প্ৰতিবছৰে বানৰ কবলত পৰে৷ অসমক বানমুক্ত কৰোৱাৰ সপোন প্ৰতিখন চৰকাৰে দেখুৱায় যদিও কোনো এখন চৰকাৰে বাস্তৱসন্মত ব্যৱস্থাৰে অসমক বানমুক্ত কৰিব পৰা নাই৷ বিগত লোকসভা আৰু বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে অসমক বানমুক্ত কৰিব বুলি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হাইপ্ৰফাইল নেতাসকলে প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যদিও সেইবোৰ নিৰ্বাচনী ঝুমলা বুলিয়েই প্ৰতিপন্ন হৈছে৷ চৰকাৰৰ বান নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগটোৱে ৰাইজৰ সমস্যা কিমানখিনি সমাধান কৰিব পাৰিছে, তাত সন্দেহ আছে৷ যদিহে দূৰদৰ্শী চিন্তাৰে এই বিভাগটোৱে কাম কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে স্বাধীনতাৰ পাছৰে পৰা ৰাজ্যৰ ২৫খনকৈ জিলাৰ চাৰিশতকৈও অধিক গাঁও নৈৰ বুকুত হেৰাই নগ’লহেঁতেন৷ স্বাধীনতাৰ পাছৰে পৰা বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে যিবোৰ মথাউৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, সেইবোৰৰ অধিকাংশই এতিয়া বহনক্ষম হৈ থকা নাই৷ সাধাৰণতে একোটা মথাউৰিৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত ২৫ বছৰমানলৈকেহে বহনক্ষম হৈ থাকে৷ এই সময় পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত এনে মথাউৰি বিপজ্জনক হয় আৰু বানে ছিঙি জনসাধাৰণৰ বিপদ ঘটায়৷ চৰকাৰে এনে পুৰণি মথাউৰিসমূহ সময়মতে মেৰামতি কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে হয়তো নৈপৰীয়া ৰাইজ বানৰ কবলৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব৷ তদুপৰি নৈৰ পাৰসমূহত শিলৰ স্পাৰ দিয়াৰ লগতে নৈপৰীয়া অঞ্চলত গছ-গছনি ৰোপণ কৰিও বান প্ৰতিৰোধৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে৷ ইয়াৰ লগতে যিবোৰ নদীৰ তলিভাগ বাম, তেনে নদীৰ তলিভাগ খান্দি দ কৰিলে নৈৰ পানী বৈ যোৱাত সুবিধা হ’ব৷ যদিহে চৰকাৰে বান সমস্যা সমাধানৰ বাবে ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰে, তেন্তে অসম কাহানিও বানমুক্ত নহ’ব৷