বাঘ

জুলাইৰ প্ৰথম সপ্তাহত হঠাতে গুৱাহাটী ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা কতৃৰ্পক্ষই অঞ্চলটোৰ দাঁতি-কাষৰত নাহৰফুটুকী বাঘে মুক্ত বিচৰণ কৰি আছে বুলি জাননী জাৰি কৰি নাগৰিকক সতৰ্ক কৰি দিয়ে আৰু লগে লগে বাসিন্দাসকলৰ মাজত আতংকৰ সৃষ্টি হয়৷ বাতৰি অনুসৰি কিছুদিনলৈ নিশাৰ ভাগত গীতানগৰ, জাপৰিগোগ, অম্বিকাগিৰী নগৰ আদি অঞ্চলৰ ৰাইজে উজাগৰী নিশা কটাইছে৷ এয়া সম্পূৰ্ণ মানৱসৃষ্ট আতংক৷ চিৰিয়াখানাৰ ভগা দেৱালেৰে জন্তু ওলাই অহাৰ ঘটনা হেনো আগতেও প্ৰত্যক্ষ কৰি গোচৰ দিয়া হৈছিল৷ যোৱা বছৰ গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা অঞ্চল আৰু দুবছৰমান আগতে মালিগাঁৱত বাঘৰ মুক্ত বিচৰণৰ বাবে নাগৰিক আতংকত ভুগিছিল৷ দাঁতি-কাষৰৰ পাহাৰৰ অৰণ্য বেদখলৰ বাবেই এনে সমস্যা হৈছিল– যাৰ ফলত নাগৰিকৰ লগতে প্ৰশাসন আৰু বন বিভাগো শংকিত হৈ পৰিছিল৷

গুৱাহাটীবাসীৰ এনে সমস্যাৰ বিপৰীতে দেশৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমী আৰু বন্যজন্তু সংৰক্ষণৰ সৈতে জড়িত অনুষ্ঠানসমূহ বৰ্তমান বাঘৰ সংখ্যাক লৈ অত্যন্ত উৎফুল্লিত৷ এখন অৰণ্যত বাঘ থকাৰ অৰ্থ হ’ল অৰণ্যখন সুস্থ, স্বাস্থ্যৱান অৰণ্য৷ যথেষ্টসংখ্যক বাঘ থাকিবৰ বাবে বৰ্ধিত হাৰৰ তৃণভোজী জন্তুৰ প্ৰয়োজন আৰু এই তৃণভোজী জন্তুৰ খাদ্যৰ যোগান ধৰিবলৈ অৰণ্যত যথেষ্ট উদ্ভিদ, গছ-গছনি উপলব্ধ হোৱা প্ৰয়োজন৷ অৰ্থাৎ এখন অৰণ্যত বাঘৰ সংখ্যা বৃদ্ধিয়ে অৰণ্যখনৰ সু-স্বাস্থ্যকে সূচায়৷ এনে কাৰণতে আৰু লগতে জাতীয় জন্তু, ৰাজকীয় সন্মান আদি গুৰুত্বৰ বাবেও বাঘ সমাজৰ সৰ্বত্ৰ অতি জনপ্ৰিয়৷ আমাৰ দেশত ১৯৭৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বাঘ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰজেক্ট টাইগাৰৰ কাম হাতত লোৱা হৈছিল আৰু এই প্ৰচেষ্টাই বৰ্তমান অৰ্ধশতক বছৰ অতি সফলতাৰে পূৰ্ণ কৰিলে৷ এই সময়ছোৱাত ১৯৭৩ চনৰ ৯খন ব্যঘ্ৰ ৰিজাৰ্ভৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হৈ ২০২২ চনত ৫৩খন আৰু বাঘৰ সংখ্যা ২০০৬ চনৰ ১,৪১১ৰ পৰা বৃদ্ধি হৈ ৩,১৬৭টা হৈছে৷ বৰ্তমান বিশ্বৰ ৭০ শতাংশ বাঘৰ আৱাসভূমি ভাৰত আৰু ইয়াৰ প্তটা প্ৰধান ব্যঘ্ৰ আৱাসৰ [শিৱালিক পাহাৰ আৰু গংগাৰ উত্তৰ অঞ্চল, পশ্চিমঘাট, সুন্দৰবন, মধ্য ভাৰত-পূৰ্বঘাট আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত] প্ৰায় আটাইবোৰতে  ২০১৮-২২ চনৰ সময়ছোৱাত শতাধিক বাঘৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হৈছে৷ এইক্ষেত্ৰত উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা ব্যতিক্ৰম [২০১৮-২৯৯; ২০২২ত ১৯৪টা]৷ অৰ্থাৎ দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত অৰণ্যৰ অৱস্থিতি স্বাস্থ্যকৰ হোৱাৰ বিপৰীতে উত্তৰ-পূব ভাৰতত, বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত অৰণ্য ধবংসৰ প্ৰকোপত বাঘৰ সংখ্যা কিছু হ্ৰাস হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ ভাৰতে ২০০৬ চনক ভিত্তি বছৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি চাৰি বছৰত বাঘৰ সংখ্যা দুগুণ বৃদ্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ আমি আশাকৰোঁ গুৱাহাটীৰ পৰা গুজৰাটলৈকে সৰ্বত্ৰ বাঘৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হওক, অৰণ্য সুৰক্ষিত থাকক আৰু ফলত প্ৰকৃতিৰ লগতে আমিও সু-স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হ’ম৷