অমৃত-বৃক্ষ আন্দোলন

মেলা, উৎসৱ, আন্দোলন আদি শব্দ এতিয়া কেৱল জনসাধাৰণৰেই প্ৰিয় শব্দ নহয়, চৰকাৰৰো অতি প্ৰিয় শব্দ৷ উদাহৰণ– নিয়োগ-মেলা, গুণোৎসৱ আৰু শেহতীয়াকৈ অমৃত-বৃক্ষ আন্দোলন৷ ১৭ ছেপ্টেম্বৰত ৰাজ্যখনত ৰ কোটি গছপুলি ৰোপণ কৰা হ’ব তিনি ঘণ্টাৰ ভিতৰত৷ ইতিমধ্যে, ‘ৱেব প’ৰ্টেল ম’বাইল এপ-থীম ছং’ আদি আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এই আন্দোলনৰ শুভাৰম্ভ কৰিছেই৷ কোৱা হৈছে যে পৰিৱেশ সংৰক্ষণ, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন নিয়ন্ত্ৰণ আৰু কৃষকৰ আয় বৃদ্ধিৰ লক্ষ্যৰেই এই আন্দোলন আৰম্ভ কৰা হ’ব৷ মাথোন তিনি ঘণ্টাত আন্দোলন নহয়, চৰকাৰেও এই কথা জানে৷ সেয়েহে, ২০৭০ চনলৈকে এই আন্দোলনৰ কৰ্মসূচী প্ৰস্তুত কৰা হৈছে আৰু জলবায়ু সংৰক্ষণাৰ্থে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে চলাই থকা সংগ্ৰামৰ অংশীদাৰ কৰা হৈছে৷ আধুনিক প্ৰযুক্তি আৰু কৃষকসকলকো এই আন্দোলনত সামৰি লোৱাৰ কথা কৈছে৷ কৃষকে খাদ্যশস্য উৎপাদনৰ লগতে লাভজনক ব্যৱসায়ভিত্তিক মূল্যৱান গছপুলি ৰোপণ কৰি কৃষি-বনানিকৰণ বিস্তাৰিত কৰাৰ কথাও কোৱা হৈছে৷ কৃষকৰ লগতে ৰাজ্যৰ চৰকাৰী নাৰ্ছাৰীবোৰকো আন্দোলনটোত সামৰি লোৱা হৈছে৷ ৰাজ্যখনত প্ৰকৃতাৰ্থতেই এনে এক কাৰ্যসূচীৰ প্ৰয়োজন আছিল৷ কিয়নো, ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথকে ধৰি বিভিন্ন নিৰ্মাণকাৰ্য তথা উন্নয়নৰ নামত অনেক গছ-গছনি কাটি তহিলং কৰা হৈছে৷ যোৱা বছৰৰ ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চৰ তথ্য মতে বিছ বছৰৰ ভিতৰত [২০০১-২০২০] দিল্লীৰ দুগুণ গছ-বন ধবংস হৈছে অসমত৷ দিল্লীয়ে উক্ত সময়ত হেৰুওৱা ১,৪৮৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ বনভূমিৰ বিপৰীতে অসমে হেৰুৱাইছে ২,৬৯০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ ‘টাইম্‌ছ অৱ ইণ্ডিয়া’ই প্ৰকাশ কৰা এটা বাতৰি মতে, [ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২] ফ্লাইঅ’ভাৰ নিৰ্মাণৰ নামত [লগতে পথো] গুৱাহাটীত ৩০০জোপাতকৈও অধিক বৃক্ষ কাটি পেলোৱা হৈছে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ [এন এইচ-৩৭] নিৰ্মাণৰ নামত কটা গৈছে ২,৫০০জোপা বৃক্ষ৷ এইবোৰ চৰকাৰী পৰিসংখ্যাহে৷ প্ৰকৃততে, উন্নয়নৰ বলিশালত উছৰ্গিত হৈছে শত-সহস্ৰ সেউজীয়া৷ আমন্ত্ৰিত হৈছে প্ৰদূষণ আৰু জন্তু-মানুহৰ মুকলি সংঘাত৷ নিজৰ ৰাজ্যখনৰ সেউজ আৱৰণক লৈ আমি যিমানেই গৰ্ব নকৰোঁ কিয়, এই কথা অতি নিষ্ঠুৰভাৱে সত্য যে দিনে-নিশাই কৃষিভূমি, বনভূমি ধবংস কৰি আমি আমাৰ শস্য-শ্যামলা ধৰিত্ৰীক কংক্ৰিটেৰে বুৰাই পেলাইছোঁ৷ দাঁতি-কাষৰীয়া মেঘালয়, মিজোৰাম, অৰুণাচলৰ মুঠ বনভূমি ৭৫ শতাংশৰ [মুঠ মাটিকালিৰ] বিপৰীতে অসমৰ বনাঞ্চল-আবৃত ভূমি ৩৪.২ শতাংশহে৷ এনে প্ৰেক্ষাপটত অমৃত-বৃক্ষ আন্দোলনৰ ঘোষণা অতি সময়োপযোগী পদক্ষেপ৷ কিন্তু, এই আন্দোলনৰ বাস্তৱ ৰূপায়ণ সঠিকভাৱে হ’বনে নাই, সেইটোহে আচল কথা৷ স্বাধীনতা লাভৰ পাছৰে পৰাই চৰকাৰবোৰে কাগজে-পত্ৰই অনেক বননীতি ঘোষণা কৰিছে৷ সামাজিক বনানিকৰণকে ধৰি গছপুলি ৰোপণ, বনানি-বিস্তৃতকৰণ, যৌথ-বন পৰিচালনা সমিতি, বনৌষধি-জাতীয় বৃক্ষ ৰোপণ ইত্যাদি সীমাহীন আঁচনি লৈছে আৰু ৰূপায়ণ কৰিছে৷ হাজাৰ-কোটি টকাৰ বাজেট ব্যয় হৈছে৷ তহবিলত সেইমতে সুফল উদ্ভাসিত হৈছেনে? হোৱাহেঁতেন আজিৰ এই বৃক্ষ আন্দোলনৰ প্ৰাসংগিকতা নাথাকিলহেঁতেন৷ বিগত কেইবছৰমান ধৰি অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহত ‘বিনামূলীয়াকৈ নামভৰ্তি’ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক একোডালকৈ গছপুলি ৰোপণ কৰি তাৰ ফটো আপলোড কৰাৰ চৰ্ত চৰকাৰে বান্ধি দিছিল৷ কোনে, ক’ত, কিমান গছ ৰুলে তাৰ হিচাপ এতিয়া লওঁতাও নাই, দিওঁতাও নাই৷ চমক সৃষ্টি কৰি হয়তো বিহু প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি, বৃক্ষ আন্দোলনৰ বাবে সকলোৰে হৃদয়ত ‘যাদৱ পায়েং-সজাগতা’ৰ সৃষ্টি হ’ব লাগিব, তেতিয়াহে, শুষ্ক-পতিত ভূমি ৰূপান্তৰিত হ’ব সেউজ-অৰণ্যলৈ৷ চৰকাৰৰ এই আন্দোলনে অসমৰ কোটি কোটি মানুহৰ মাজত সেউজ সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰক৷