এটা মচমচীয়া সপোন
বহুজাতিক নিগম ‘পেপ্চিকো’ৰ স্পৰ্শধন্য হৈ নলা-নৰ্দমা-পানী-পথৰ সুব্যৱস্থা নথকা নলবাৰী চহৰৰ নাতিদূৰত থকা বানেকুছি নামৰ অখ্যাত ঠাইখন ক্ষন্তেকতে এটা চিনাকি নাম হৈ পৰিল৷ কেইটামান ইটাভাটা, হস্ততাঁত আৰু জাপিৰ দৰে কুটীৰ শিল্পক বাদ দি উদ্যোগৰ ঘৰত শূন্যক লৈ বহি থকা নলবাৰী জিলাও পেপ্চিকো’ৰ ৭৭৮ কোটি টকীয়া ‘পাৰ্টনাৰশ্বিপ ফৰ প্ৰগ্ৰেছ’ বিনিয়োগযুক্ত প্ৰকল্পৰ বাহক হ’বলৈ পাই ধন্য হৈ পৰিল৷ পাৰ্টনাৰশ্বিপ প্ৰকল্পটিৰ চৰকাৰী মুৰব্বী স্বয়ং ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু পেপ্চিকো ইণ্ডিয়াৰ উচ্ছপদস্থ বিষয়াসকলে বানেকুছি তথা আশে-পাশে থকা ৰাইজক ‘পটেট’-চিপ্ছ’ৰ দৰেই এটা মচ্মচীয়া সোৱাদেৰে ভৰা দুবছৰীয়া সপোন দেখুৱাই থৈ গ’ল৷ এই সপোন বাস্তৱত ৰূপায়িত হ’লে ২০২৫ চনৰ পৰা বানেকুছি হ’ব উদ্যোগ নগৰী, প্ৰায় ৫০০ যুৱক-যুৱতীৰ হ’ব কৰ্মসংস্থাপন, মহিলাৰ হ’ব সবলীকৰণ, ৫ হাজাৰ কৃষকে পাব আলু উৎপাদনৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু ক’তনা কি! এতিয়া মানুহে জিলাখনৰ টিহু চহৰৰ সমীপৰ নাথকুছিৰ ‘মেগা ফুডপাৰ্ক’ৰ কথা প্ৰায় পাহৰাৰ দৰেই৷ ২০১৫ চনত এই ফুডপাৰ্কৰ চৰকাৰী ঘোষণা কৰা হৈছিল৷ এনেবোৰ চাঞ্চল্য নথকা কথাৰ বাতৰি বিশেষভাৱে পোৱা নাযায়৷ মন্ত্ৰী-বিধায়ক-নেতা থকা কোনো সভা-সমিতি বা প্ৰেছমেল জাতীয় কিবা হ’লে অৱশ্যেই দুই-এটা খবৰ ওলায়৷ ২০১৯ চনত নলবাৰীত এখন সভাত তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে সেই মেগা পাৰ্কখন, যিখন চাৰি বছৰ আগতেই পতা হৈছিল, ‘অতি সোনকালেই’ কাৰ্যক্ষম কৰি তোলা হ’ব বুলি সদৰী কৰিছিল৷ যি নহওক, নাথকুছিৰ মেগা ফুডপাৰ্কযোগে ৰাজ্যৰ বা নলবাৰী, বৰপেটা আদি জিলাৰ কৃষকসকল ফল-পাচলি যোগানেৰে কিমান উপকৃত হ’ল তাৰ বিতং তথ্য ৰাজহুৱাকৈ পোৱাই নাযায়৷ যদিওবা কৃষকসকলক সপোন দেখুওৱা হৈছিল!এতিয়া পেপ্চিকোৰ ক্ষেত্ৰতো তেনে নহ’লেই ভাল৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কৈছে, এই প্ৰস্তাৱিত প্ৰকল্পৰ বাবে অহা বছৰৰ পৰা ৭৫,০০০ টন আলুৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ তথ্যমতে, অসমত উৎপাদিত আলুৰ পৰিমাণ ১১ লাখ টন; কিন্তু, অসমত আলুৰ চাহিদা হৈছে ৪০ লাখ টন৷ অসমে উত্তৰ প্ৰদেশ, পশ্চিমবংগ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, আনকি চুবুৰীয়া মেঘালয়ৰ পৰাও আলু আমদানি কৰি আনে৷ সেয়েহে, আমি ৩০ টকীয়া কেজিৰ আলু খাবলগীয়া হয়৷ আন এটা কথা হৈছে এয়ে যে আলু হৈছে বেছি সময়লৈ সাঁচি ৰাখিব নোৱৰা সামগ্ৰী৷ অধিক উৎপাদন কৰিলেও মজুত কৰি ৰাখিবৰ বাবে আমাৰ পৰ্যাপ্তসংখ্যক শীতলভাণ্ডাৰ নাই৷ উত্তৰ প্ৰদেশত হেনো প্ৰায় ২,৭০০টা শীতল ভাণ্ডাৰ আছে আৰু অসমত আছে মাথোন ৩০টা৷ পাৰ্থক্য বেছ মন কৰিবলগীয়া৷ ৰাজ্যখনত ঔদ্যোগিক বিকাশৰ স্বাৰ্থত বুনিয়াদী আধাৰশিলাসমূহৰ উন্নয়ন কৰাটো এটা পূৰ্বৱৰ্তী চৰ্ত৷ চৰকাৰে বিনিয়োগৰ বাবে বহুজাতিকলৈ হাত আগবঢ়োৱাৰ লগে লগে এইবোৰ কথালৈও দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিছে নিশ্চয়!মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কৈছে যে পেপ্চিকো ইণ্ডিয়াই তেওঁলোকৰ ষষ্ঠতম ফেক্টৰী অসমত স্থাপন কৰিবলৈ লৈছে৷ কেঁচামাল অৰ্থাৎ আলুকে ধৰি আন বুনিয়াদী সা-সুবিধাবোৰ ঘাটি থকা সত্ত্বেও কি কি যুক্তিৰে [বা চুক্তিৰে] মুখ্যমন্ত্ৰীজনে পেপ্চিকো ইণ্ডিয়াক বানেকুছিত ফেক্টৰী পাতিবলৈ সন্মত কৰালে, সেয়া নিশ্চয় এক বিস্ময়কৰ কথা৷ কিয়নো, নিজৰ লাভৰ কথা নিলগাই থৈ বহুজাতিকে ইয়াত ৰাইজৰ সেৱা কৰিবলৈ নিশ্চয় অহা নাই৷ আমাৰ কথা হৈছে, ভোটাৰক মিছা আশাত বন্দী কৰাব নালাগে৷ পঞ্জাবকে ধৰি ফেক্টৰী থকা আন ঠাইবোৰত পেপ্চিকো বিভিন্ন বিবাদৰ কাৰক হৈছে আৰু আইন-আদালতো সাঙোৰ খাইছে৷ অসমত সেইবোৰ যাতে নহয় তাৰ বাবে ‘প্ৰগতিৰ হৈ ভাগীদাৰ’ হোৱা ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু পেপ্চিকো ইণ্ডিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হ’ব লাগে৷ বাকীবোৰ লাভ-লোকচানৰ কথা বাদ, উদ্যোগহীন জিলাখনত পাতিব খোজা এই উদ্যোগ ‘ফটাঢোল’ত যাতে পৰিণত নহয়, মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে সেই আশ্বাস ৰাইজক দিব লাগে আৰু দুবছৰৰ ভিতৰত সেয়া দৃশ্যমান হ’ব লাগে৷