ধবংসৰ বাটত অসম, অসমীয়াৰ ঐতিহ্য
অসমৰ বৰ্তমান পৰিস্থিতিত আশাবাদ? এইটো এটা দিবাস্বপ্নৰ বিলাপ নহয় জানো? মোৰ তাতকৈ বেছি একো যেন লগা নাই৷ luxury of day dreaming. মোক যদি কিয় বুলি সোধা যায়, মই প্ৰথমে এটাই কাৰণ দিম৷
প্ৰথমটো হ’ল অসমৰ ঐতিহ্য আৰু সামাজিক বিশ্বাস, ধৰ্মবিশ্বাসৰ ওপৰত ভয়াৱহ আক্ৰমণ আৰম্ভ হৈছে, যি মহাপুৰুষ দুজনাই আমাক দি যোৱা ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক বিশ্বাসৰ আধাৰটো ধবংস কৰি পেলাব৷ এই বিবাদ আহিছে ‘সনাতন ধৰ্ম’ বুলি আমাৰ ওপৰত জাপি দিব খোজা এক বিশেষধৰণৰ ধৰ্মীয় চিন্তাৰ পৰা৷ আজিৰ এই সনাতন ধৰ্মৰ কথা কোৱা লোকসকল অতীজৰ ব্ৰাহ্মণ্যবাদী, জাত-পাতৰ ভেদ বিচাৰেৰে ভাৰাক্ৰান্ত মানুহবোৰৰেই আধুনিক সংস্কৰণ আৰু ইহঁতৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ পৰিধি কোনোধৰণে সলনি হোৱা নাই৷ এতিয়াও ইহঁতে মানুহক জাত-পাতৰ বিচাৰেৰে ভাগ ভাগ কৰিব বিচাৰে৷ কিন্তু ধৰ্ম এটা ‘সনাতন’ ধৰ্ম, পৃথিৱীত মানুহ জাতি সৃষ্টি হোৱাৰ আগৰ পৰাই আছে৷ ইহঁতৰ মতে ধৰ্ম মানুহে সৃষ্টি কৰা বস্তু নহয়, ইহে মানুহক সৃষ্টি কৰিছে৷ অসমত নিৰ্দিষ্টভাৱে উগ্ৰ হিন্দুবাদী সংগঠনৰ আধাৰত আহি অসমৰ সকলো দৌল, দেৱালয়, মন্দিৰ আদিক সনাতন ধৰ্মসভাত ভৰ্তি কৰি, সদস্য কৰি লৈছে৷ বিৰাট সংগঠন গঢ়ি তুলিছে আৰু শেহতীয়াকৈ বৈষ্ণৱ সত্ৰ আৰু পৰম্পৰাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ল’বলৈ হাতোৰা মেলিছে৷ আমাৰ কথা-বতৰা বুজি নোপোৱা সত্ৰাধিকাৰ দুজনমানেও ঊধবৰ্বাহু হৈ সনাতনী নৃত্যসভাত ধেই ধেই নাচ মাৰিবলৈ আগবাঢ়িছে৷ সনাতনৰ নামত বলি-বিধান, জাত-পাত, যজ্ঞ-পূজা আৰু অনেক স্বেচ্ছাচাৰ ইহঁতি অসমৰ সমাজলৈ আমদানি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ ষট্ পূজা, বোল বোম আৰু কত পাগলা নৃত্য ধৰ্মৰ নামত চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ এইবোৰে আমাৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত অসমত সামাজিক-আধ্যত্মিক পৰিমণ্ডললৈ বিপদ কঢ়িয়াই আনিছে৷ অসমীয়া সনাতনীসকলক প্ৰশ্ন কৰা ভাল– তোমালোকে জাত-পাত মানানে? তোমালোকে যাগ-যজ্ঞ, বলি-বিধান মানানে? তোমালোকে নদীপূজা-বোলবোম এইবোৰ মানানে? তোমালোককতো শংকৰ জন্মোৎসৱ এইবোৰ কাহানিও পতা দেখা নাই, কিয়? তোমালোকে গুৰুসকলে প্ৰৱৰ্তন কৰা অসমীয়া ভাষাত শ্ৰৱণ-কীৰ্তন, উপাসনা কৰিব পৰা, সাধাৰণ মানুহে জানিব পৰা, একশৰণ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু ধৰ্মৰ পৰা অসমীয়া ভাষাক আঁতৰ কৰি হিন্দীভাষী পুৰোহিতৰ যজ্ঞ, তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰ, সংস্কৃত ভাষা এইবোৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা নাইনে? তোমালোকে সমাজত বামুণীয়া সত্ৰ, আদৰ্শ আৰু প্ৰাধান্য প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব ওলোৱা নাইনে? মুছলমানৰ অক্ষম অনুকৰণত তোমালোকে সনাতনী প্ৰথাৰ নামত একধৰণৰ হিন্দু আচাৰ-আচৰণ আটাইৰেই ওপৰত জাপি দিব বিচৰা নাইনে? এই সনাতনীহঁতক অসমীয়াই এইবোৰ প্ৰশ্ন কৰক৷ নহ’লে বেছিদিন নাই, এওঁবিলাকে ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিব সনাতনী নহ’লে কোনো হিন্দুৱেই নহয়৷ গতিকে আজিৰ দিনত অসমীয়াই চিন্তা কৰক, এইবোৰ আমি হ’বলৈ দিমনে?
বৰ্তমানৰ বাস্তৱক চিনি পাবৰ বাবে অসমীয়াৰ চেষ্টা আৰু সাহস লাগিব৷ এনে সাহস দেখিলে ময়ো হয়তো আশাবাদী হ’ম৷