আলফা আৰু অসমীয়াৰ আবেগ

২০ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে আলফাৰ [স্বাধীন] সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাই সংগঠনটোৰ দ্বাৰা অপহৃত কুইপ্প’ কোম্পানীৰ দুই বিষয়া ক্ৰমে প্ৰণৱ কুমাৰ গগৈ আৰু ৰাম কুমাৰৰ পণমুক্তিৰ বাবে ২৪ ঘণ্টা শেষ সময়সীমা বান্ধি দিছে৷ এইক্ষেত্ৰত কুইপ্প’ কোম্পানী তথা চৰকাৰে কৰণীয় দ্বায়িত্ব পালন কৰিব নোৱাৰিলে আলফাই পৰ্যায়ক্ৰমে নিজৰ সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰাৰো ইংগিত দিছে৷ দুই অপহৃত বিষয়াক চৰম শাস্তি বিহাৰ কথা সদৰি হোৱাৰ পাছৰে পৰা অসমজুৰি সৃষ্টি হোৱা তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত পৰেশ বৰুৱাই ২০ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে কেতবোৰ সংবাদ মাধ্যম, বিশেষকৈ ‘নিউজ লাইভ’ত দীঘলীয়া সাক্ষাৎকাৰ দিছে৷ এই সাক্ষৎকাৰত অসমৰ সম্পদৰ ওপৰত কুইপ্প’কে প্ৰমুখ্য কৰি অন্য বহু কোম্পানীয়ে চলাই অহা লুণ্ঠনৰ বিষয়ে বিস্তাৰিতভাৱে কৈছে৷ তেওঁ আহ্বান জনাইছে যে, অসমপ্ৰেমী থলুৱাজন সাধাৰণতে আলফাক সমালোচনা কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে সম্পদ লুণ্ঠনৰ প্ৰশ্নবোৰো জোৰদাৰভাৱে উত্থাপন কৰিব লাগে৷ দুই অপহৃত বিষয়াক চৰম শাস্তি প্ৰদান সম্পৰ্কে লোৱা আলফাৰ [স্বাধীন] সিদ্ধান্ত সম্পৰ্কত তেওঁ কৈছেঃ ‘এয়া অনাকাংক্ষিত ঘটনা৷ মানুহৰ জীৱনক লৈ হেতালি খেলাটো আলফাৰ উদ্দেশ্য নহয়৷ আমাক এই পৰিস্থিতিৰ বাবে বাধ্য কৰোৱা হৈছে৷’ লগতে পৰেশ বৰুৱাই ৰোষেৰে কৈছে যে, ‘ৰাজপথত টায়াৰ জ্বলাই ধাবাত মদ-মাংসৰে ভাত খোৱা জাতীয় সংগঠনৰ সৈতে কুইপ্প’ কতৃৰ্পক্ষই যদি বুজাবুজি কৰিব পাৰে তেনেহ’লে আমাৰ লগত কিয় নোৱাৰে৷ আমাৰ সম্পদ লুণ্ঠন কৰা এনে প্ৰতিষ্ঠানসমূহে আলফাৰ লগত বুজাবুজি কৰিবই লাগিব৷ কুইপ্প’ কতৃৰ্পক্ষৰ বুজাবুজিৰ বাবে কোনো সদিচ্ছা নাই৷ আমাৰো আৰু তেওঁলোকৰ লগত কথা পতাৰ ইচ্ছা নোহোৱা হৈ পৰিছে৷ কিন্তু কাইলৈ দিনটো আমি অপেক্ষা কৰিম৷ এই ২৪ ঘণ্টাৰ পাছত পুনৰ আৰু আমি অপেক্ষা নকৰো৷’

[উৎসঃ আমাৰ অসম, ২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১] এই লেখা প্ৰকাশ হোৱালৈকে ২৪ঘণ্টাৰ সময়সীমা উকলি যাব৷ তেতিয়ালৈকে আলফা স্বাধীনে কি সিদ্ধান্ত লয় এতিয়াই একো ক’ব নোৱাৰি৷ কিন্তু এই ঘটনা প্ৰবাহে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ উন্মোচন কৰি দিছে৷  দুমাহ ধৰি দুজন ব্যক্তি অপহৃত হৈ থাকিল, অথচ দেশৰ চোৰাংচোৱা ব্যৱস্থাটোৱে তাৰ কোনো সুংশুত্ৰ উলিয়াব পৰা নাই৷ এই কথাই চৰকাৰৰ চোৰাংচোৱা ব্যৱস্থাটোৰ দুৰ্বলতা সম্পূৰ্ণকৈ উদঙাই দিছে৷  অন্যহাতে চৰকাৰে পণবন্দী দুজন বিষয়াৰ ভাগ্য কোম্পানীৰ হাতত এৰি দি নিজে দায় সৰাৰ মনোভাৱ ল’লে৷  সাধাৰণ জনতাৰ মাজত এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি হোৱা তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ পাছতহে যোৱা দুই-তিনি দিনত চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা পৰেশ বৰুৱাৰ ওচৰত কৰযোৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে অপহৃত দুই ব্যক্তিক মুক্তি দিয়াৰ বাবে৷ চোৰাংচোৱা ব্যৱস্থাটোৰ দুৰ্বলতা আৰু চৰকাৰে পৰেশ বৰুৱাৰ ওচৰত কৰযোৰে জনোৱা প্ৰাৰ্থনা- এই দুটা কথাই আলফাক [স্বাধীন] নিজৰ শক্তি প্ৰদৰ্শনৰ এক সুযোগ প্ৰদান কৰিলে৷ লক্ষণীয়ভাৱে চোৰাংচোৱা ব্যৱস্থাৰ দুৰ্বলতা অথবা চৰকাৰৰ নিৰ্লিপ্ত ভূমিকাৰ বিপৰীতে অসমৰ সাধাৰণ জনতাৰ তৰফৰ পৰাহে অপহৃত ব্যক্তি দুজনক মুক্তি দিয়াৰ বাবে জোৰদাৰ দাবী উত্থাপিত হৈছে, বিশেষকৈ সামাজিক মাধ্যমত৷ এই প্ৰতিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে অসমৰ সাধাৰণ মানুহৰ আলফাৰ প্ৰতি থকা ৰোষ অতি তীব্ৰভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে৷ আলফা [স্বাধীন], বিশেষকৈ পৰেশ বৰুৱা ডাঙৰীয়াই এই দিশটোৰ প্ৰতি অধিক মনোনিৱেশ কৰিব লাগে আৰু সংবেদনশীলতাৰে নিজৰ সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰিব লাগে৷ গৰিষ্ঠসংখ্যক অসমীয়া মানুহৰ দাবী- এই দুজন অপহৃত বিষয়াক আলফাই [স্বাধীন] মুক্তি দিব লাগে৷ আজিৰ দেশ-কালৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি ১৯৮০-৯০ৰ দশকতকৈ বেলেগ৷ সেই সময়ত গণমাধ্যম ইমান শক্তিশালী নাছিল৷ তেতিয়া ভুক্তভোগী মানুহৰ ক্ৰন্দন সাধাৰণ মানুহে চকুৰে দেখা নাপাইছিল৷ এতিয়া টেলিভিছন আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ কৃপাত সেই ক্ৰন্দন মানুহে চকুৰে দেখিছে৷ প্ৰণৱ গগৈৰ পত্নী আৰু জীয়ৰীৰ হিয়া ভগা কান্দোন আৰু বৃদ্ধা মাতৃৰ কৰুণ চকু অসমীয়া মানুহে সহিব পৰা নাই৷ প্ৰণৱ গগৈ আৰু ৰাম কুমাৰৰ পৰিয়ালৰ সদস্যই গৈ পৰেশ বৰুৱাৰ ককায়েকৰ চৰণ চুই দুই অপহৃতৰ জীৱন ভিক্ষা মগা দৃশ্যও সকলোৱে দেখিছে৷ বাতৰিত প্ৰকাশ যে, ৰাম কুমাৰৰ পুত্ৰই কেন্সাৰৰ স’তে যুঁজি আছে৷ এইবোৰে সাধাৰণ আৰু সংবেদনশীল অসমীয়া মানুহৰ হৃদয় খুন্দিয়াই গৈছে৷ এনে পৰিস্থিতিত সাধাৰণ মানুহে আলফাৰ আদৰ্শগত সংগ্ৰামৰ তাৎপৰ্য বিচাৰ নকৰে৷ গণ মাধ্যমত হোৱা প্ৰতিক্ৰিয়া আলফাৰ [স্বাধীন] বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা হোৱা উচিত৷ এইবোৰক সুবিধাবাদী মধ্যবিত্ত অথবা উতনুৱা যুৱ প্ৰজন্মৰ অৰণ্যৰোদন বুলি দলিয়াই পেলোৱা উচিত নহয়৷  প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰাসকলক ৰাষ্ট্ৰৰ অনুগ্ৰহপ্ৰাথী বুলিও উলাই কৰা উচিত নহ’ব৷ ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাটোৰ ক্ষুৰধাৰ সমালোচক আৰু শাসনাধিষ্ঠিত চৰকাৰৰ জনস্বাৰ্থবিৰোধী নীতিৰ বিপৰীতে অৱস্থান লোৱা দ্বায়িত্বশীল আৰু সংবেদনশীল ব্যক্তিয়েও এই দুই অপহৃতৰ মুক্তি দাবী কৰিছে৷ এই দুই ব্যক্তিৰ ভাগ্য ক’ম্পেনী আৰু চৰকাৰৰ হাতত এৰি দিব বিচৰা নাই সংবেদনশীল অসমীয়া মানুহে৷ পৰেশ বৰুৱা ডাঙৰীয়া এই সম্পৰ্কত অৱগত নহ’বও পাৰে৷ সেয়েহে ফেচবুকত প্ৰকাশিত কেইটামান প্ৰতিক্ৰিয়া মই তুলি ধৰিব খুজিছোঁ৷ অসমৰ সম্পদৰ ওপৰত অসমীয়া মানুহৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্নটোৰ স’তে গভীৰভাৱে জড়িত আৰু এইক্ষেত্ৰত হোৱা আইনী যুঁজত নিষ্ঠাৰে সেৱা আগবঢ়াই অহা অধিবক্তা শান্তনু বৰঠাকুৰে লিখিছেঃ ‘আলফাৰ জাতীয় মুক্তি সংগ্ৰাম গৈ গৈ ধন দাবীতেই আবদ্ধ হৈ থাকিল৷ এনে সংগ্ৰামত না জাতি আছে, না জাতিৰ মুক্তি আছে৷ বহু ভুল কৰি অহাৰ পাছতো শিক্ষাগ্ৰহণ নকৰাতো এক আদৰ্শহীন সংগ্ৰামৰ লক্ষণ৷ কোনোবা কোম্পানীত কৰ্মৰত দুজন সাধাৰণ কৰ্মচাৰীক হত্যা কৰি জাতীয় মুক্তি সংগ্ৰাম কৰিব বিচৰাসকলক দূৰৰ পৰাই নমস্কাৰ৷ কেৱল ধন সংগ্ৰহৰ উদ্দে্যশ্যে অপহৰণ কৰা কৰ্মচাৰীকেইজনৰ মুক্তিৰ দাবী জনালোঁ৷ ‘গজেন কলিতা এজন সংবেদনশীল ব্যক্তি৷ চৰকাৰৰ লগত তেওঁৰ কোনো লেন-দেন নাই৷ কিন্তু আলফাৰ পৰিক্ৰমা তেওঁ দেখিছে, বিশ্লেষণ কৰিছে৷ সেয়েহে তেওঁ লিখিছেঃ ‘আলফাইজন সমৰ্থন হেৰুৱাইছিলঃ [১] ছাৰ্গেই গ্ৰীটচাংক’ক হত্যা কৰি ২৫শতাংশ, [২] সঞ্জয় ঘোষক হত্যা কৰোঁতে ২৫শতাংশ; [৩] ধেমাজিৰ স্বাধীনতা দিৱসত ব’ম ব্লাষ্ট কৰি শিশু হত্যা কৰোঁতে ২৫শতাংশ৷ এতিয়া বাকী ২৫শতাংশ হেৰোৱাই সম্পূৰ্ণজন বিচ্ছিন্ন হ’বলৈ গৈ আছে৷ জনতাৰ কাৰণে বিপ্লৱ কৰা কোনো সংগঠনে জনতাকেই পণবন্দী কৰি নিজৰ হাতৰ কুঠাৰ ভৰিত মাৰেনে?’  শাসনাধিষ্ঠিত চৰকাৰৰ চৰম ৰোষত পৰা ড॰ হীৰেন গোহাঁইৰ বক্তব্য এইক্ষেত্ৰত অতি প্ৰাসংগিক৷ তেওঁ কৈছেঃ ‘কোম্পানীৰ কাম কৰা বিষয়া দুজন দায়ী নহয়৷ আলফাই লোৱা এই সিদ্ধান্তই অসমৰ কি উপকাৰ কৰিব ? অৰ্থহীন তথা লজ্জাজনক ঘটনা এইটো৷ আশাকৰোঁ পৰেশ বৰুৱাই এনে নিকৃষ্ট কাম কৰি ৰাজ্যবাসীৰ গৰিহণাৰ পাত্ৰ নহয়৷ যদিহে পৰেশ বৰুৱাৰ কিবা দাবী আছে, চৰকাৰৰ লগত আলোচনা কৰক৷ ‘কা’বিৰোধী আন্দোলনত অখিল গগৈ, দিল্লীৰ দেৱাংগনাকে ধৰি যিসকল লোক বন্দী হ’ল তেওঁলোকক বিনাচতেৰ্ মুক্তিৰ দাবী কৰক আলফাই৷ তাকে নকৰি ধন দাবীৰ দৰে যি কাৰবাৰ কৰিছে সেইয়া সভ্য আৰু মানৱীয় অনুভূতি থকা ব্যক্তিৰ বাবে গ্ৰহণযোগ্য হ’ব নোৱাৰে৷’ মই যিসকলৰ বক্তব্য ডাঙি ধৰিলোঁ তেওঁলোক না চৰকাৰৰ পক্ষত, না কোম্পানীৰ পক্ষত৷ তেওঁলোক বৃহত্তৰ জনতাৰ স্বাৰ্থৰ পক্ষত৷ এনে আহ৩ান আৰু বক্ত্যবৰেই ভৰি পৰিছে সামাজিক মাধ্যম৷ সমান্তৰালভাৱে আৰু বহু কথা পঢ়িছে, শুনিছে আৰু দেখিছে অসমীয়া মানুহে৷ ‘স্বাধীনতাৰ প্ৰস্তাৱ’ গ্ৰন্থেৰে আলফাৰ জাতীয় সংগ্ৰামক নাৰ্যতা প্ৰদান কৰা আৰু ‘চাংলেট ফানলা’ৰ জৰিয়তে আলফাৰ আদৰ্শগত সংগ্ৰামৰ বিপৰ্যয়ক তুলি ধৰা পৰাগ দাসৰ কৰুণ মৃত্যু অসমীয়া মানুহে পাহৰা নাই৷ এসময়ত বিপ্লৱৰ বাণীৰে অসমীয়া মন গহন তোলপাৰ কৰি ৰখা বহুজন আলফা নায়কৰ হতাশাগ্ৰস্থতাও সাধাৰণ মানুহে স্ব-স্বক্ষে আজি দেখিছে৷ স্বাধীন অসমৰ এসময়ৰ সেনানীয়ে চৰকাৰী বঁটা পাই কৰা আনন্দও অসমীয়া মানুহে নেদেখাকৈ দেখা নাই৷ এইবোৰ দেখাৰ পাছত অসমীয়া মানুহৰ মাজত দুই পণবন্দীৰ চৰম শাস্তিৰ বতৰাই আলফাৰ প্ৰতি তীব্ৰ ৰোষ সৃষ্টি কৰাটোৱেই স্বাভাৱিক৷ আশা কৰোঁ পৰেশ বৰুৱাদেৱে এই দেৱাল লেখন ভালকৈ পঢ়িব আৰু দুই অপহৃতক মুক্তি দিব৷ মানৱতাৰ বাবে চকুলো টোকাসকলৰ ওচৰতো এক আহ্বান৷ ‘কা’বিৰোধী সংগ্ৰামৰ বাবে এবছৰৰো অধিক কাল বন্দী হৈ থকা অখিল গগৈৰ মাতৃয়েও পুত্ৰৰ ওপৰত জাপি দিয়া শাস্তি সহিব নোৱাৰি চিৎকাৰ কৰিছে আৰু অসুস্থ হৈ চিকিৎসালয়ত যুঁজিছে৷ কৈশোৰত ভৰি দিয়া পুত্ৰই পিতৃৰ ওপৰত জাপি দিয়া অপবাদ সহিব নোৱাৰি মানসিকভাৱে ভাগি পৰিছে৷ আদৰ্শত অটল হৈ থকা পত্নীও পুত্ৰক লৈ দিশহাৰা হৈ পৰিছে৷ প্ৰণৱ গগৈ আৰু ৰাম কুমাৰৰ বিনাচৰ্তে মুক্তি দাবী কৰাসকলে অখিল গগৈৰ মুক্তিও দাবী কৰা উচিত৷