ডিব্ৰুগড় মেডিকেলত জুবিনক জীয়াই তুলিলে চিকিৎসকে

লাউডস্পীকাৰত বাজিছিল ‘অৰিজিনেল স্ক’ৰ৷ জুবিন গাৰ্গৰ৷ জুবিনো আহিছিল ‘অৰিজিনেল’ জুবিন হৈ৷ প্ৰতিটো ভংগী, পাৰ্ফমিং ষ্টাইল সাইলাখ জুবিন৷ ভৰি পৰা অডিটৰিয়ামৰ ‘নিজানৰ ৰাতিটোত তেতিয়া’ দুগালত সেমেকা চকুলো’ বোৱাই থকা দৰ্শকৰ সন্মুখত যেন আন কোনো নহয়, ‘আউসীৰ জোন’৷   মন্ত্ৰমুগ্ধ সকলোৱেই তেতিয়া আশ্বস্ত–যেনেদৰে এদিন শুনিছিল ‘...তুমি আহিবা এদিনা ৰং দিবা দুচকুত, মৰমেৰে বুকু ওপচাই...’, হয়তো সেইদৰেই উভতি আহিল তেওঁ৷ 

ডিব্ৰুগড়ৰ অসম মেডিকেল কলেজত এনেদৰে, ঠিক এনেদৰেই সোমবাৰৰ বিষন্ন সন্ধ্যাত জুবিন গাৰ্গক জীয়াই তুলিলে চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনৰ চিকিৎসকে৷  অধ্যাপক-অধ্যাপিকা, চিকিৎসক, চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু নাৰ্ছ তথা পেৰা মেডিকৰ অপূৰ্ব প্ৰয়াসত প্ৰাণ পাই উঠিল জুবিন গাৰ্গে৷ চিকিৎসকৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টাত যেন উভতি আহিল জুবিন গাৰ্গ৷ উভতি আহিল প্ৰথমে শিশু হৈ, যুৱ প্ৰজন্মৰ হাৰ্টথ্ৰ’ব হৈ, সকলো প্ৰজন্মৰ প্ৰতিভূ হৈ আৰু অৱশেষত বিদায় ল’লে পানীৰ ওচৰত হাৰ মানি, যি পানী আছিল জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষণৰ সংগী, আছিল এক ‘মেটাফৰ’৷ আহিল ‘সিপাৰে সৰগৰ পুৱতি তৰা’ হৈ৷ 

‘সিপাৰে সৰগৰ পুৱতি তৰা’ হৈ পৰা জুবিন গাৰ্গ এতিয়া নাট্যকাৰৰ কল্পনাত, অভিনেতাৰ অভিনয়ত, সকলোৰে মাজলৈ উভতি অহাৰ বাহিৰে আৰু আন বিকল্প নাছিল৷ সেয়ে অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ৭৯সংখ্যক প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত চিৰাচৰিতভাৱে প্ৰত্যেক বৰ্ষত মঞ্চস্থ কৰা নাটক বিসৰ্জন দি অধ্যাপক-চিকিৎসকসকলে বাচি লৈছিল অন্ততঃ মঞ্চৰ জৰিয়তে জুবিনক জীৱন্ত ৰূপ দিয়াৰ৷ যিটো সময়ত ৰাজ্যৰ শিল্পী, অভিনেতা, অভিনেত্ৰী কিম্বা নাট্যকাৰ-পৰিচালকে তেনে কথা ভাবিবই পৰা নাছিল, যিসময়ত জুবিন গাৰ্গৰ গান গাই অনেকেই নিজৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে ছ’চিয়েল মিডিয়াত নিষ্ফল প্ৰয়াস চলাই আছিল, সেইসময়ত অসম মেডিকেল কলেজৰ চিকিৎসকে হাতত ল’লে এক সাহসী পদক্ষেপ৷ জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনক লৈ এখন নাটক কৰাৰ৷ যিখন নাটকৰ গানত ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব জুবিন গাৰ্গৰ নিজৰ কণ্ঠ, কিন্তু অভিনয় কৰিব চিকিৎসকসকলে নিজে অথবা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে৷ সেই সাহসৰ ফলশ্ৰুতিত সোমবাৰে সন্ধ্যা অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অডিটৰিয়ামত মঞ্চস্থ হ’ল জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনক লৈ এখন নাটক, নাম– ‘সিপাৰে সৰগৰ পুৱতি তৰা’৷ কোৱা বাহুল্য মাথোঁ, এই সাহসী পৰিকল্পনা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনৰ কাডিঅ’লজি বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক ডাঃ মৃগাংক শেখৰ চলিহাৰ, যি এএমচিৰ প্লেটিনাম জুবিলীত মহাবিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ডাঃ বেৰী হোৱাইটৰ বিষয়ে গৱেষণা আৰু কল্পনা কৰি ৰচনা কৰোৱা নাটকত বেৰী হোৱাইটৰ ভুমিকা ৰূপায়ণ কৰি অসমৰ চিকিৎসা ক্ষেত্ৰলৈ চাহাব ডক্টৰজনৰ ভুমিকা সকলোকে অৱগত কৰিছিল৷ 

নাট্যকাৰ অপৰাজিতা পূজাৰী প্ৰকৃততে চিনেমাৰ মানুহ৷ সেয়ে নাটকখন অতি চিনেমাটিক হ’ব, তাত কোনো অস্বাভাৱিকতা নাছিল৷ অপৰাজিতা পূজাৰীয়ে কিন্তু চমু নাটকখনত যিদৰে শিশু জুবিনৰ পৰা মৃত্যুলৈ চিত্ৰায়ন কৰিলে সেয়া বিমুগ্ধকৰ৷ পানীৰ সৈতে হেনো জুবিনৰ অভিন্ন সম্পৰ্ক আছিল৷ সেয়া নাট্যকাৰৰ দাবী৷ জুবিনৰ গানত, জুবিনৰ জীৱনত, জুবিনৰ মৃত্যুত পানী এটা বৃহৎ কাৰক হৈ আছিল৷ সেয়ে তেওঁ পানীৰ সৈতে জুবিনৰ বিচ্ছিন্ন নোহোৱা সম্পৰ্ক নাটকখনত অবিচ্ছিন্ন ৰূপত তুলি ধৰিলে, আদ্যোপান্ত; আমৃত্যু৷ শেষ দৃশ্যত, ‘মাল্টিমিডিয়া’ আছে, জুবিন গাৰ্গে পানীত জীৱনৰ আৰু মৃত্যুৰ সৈতে হাহাকাৰ কৰাৰ দৃশ্য আছে৷ আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈ নাটকখনত জুবিন গাৰ্গে নিৰ্দিষ্ট ক্ৰন’লজিত পানী আৰু পানীৰ সৈতে ৰখা তেওঁৰ সম্পৰ্ক চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে৷ ‘অনামিকা’ৰ ‘হাঁহিলে তুমি মুকুতা মণি সৰে’ৰ পৰা ‘বেদনা বেদনা এই ভালপোৱা... মন যায় মন যায়’লৈ পৰ্যন্ত আছিল জুবিনৰ গানৰ ক্ৰন’লজি৷ নাটকখনত আছিল জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনত অফুৰন্ত প্ৰভাৱ থকা চাৰ্লি চেপলিন, মাইকেল জেকচন, ফ্ৰেডী মাৰ্কিউৰী আৰু ‘কমন মেন’ৰ চৰিত্ৰ৷ অনস্বীকাৰ্য যে এইখনেই জীৱিত আৰু প্ৰয়াত জুবিন সম্পৰ্কীয় একমাত্ৰ নাটক৷ কোৱা বাহুল্য মাথোঁ, ইয়াৰ পূৰ্বে জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনক লৈ বিগত অৰ্ধশতিকাত সম্ভৱতঃ কোনো নাটক ৰচিত আৰু মঞ্চস্থ হোৱা নাই৷ মৃত্যুৰ পাছততো নায়েই, সেয়া অৱধাৰিত৷ 

জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যুৰ পাছত অসংখ্য অনুষ্ঠান হৈছে৷ অসমৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মুম্বাইলৈ, কলকাতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাংলাদেশলৈ –কিন্তু সকলো ঠাইতে আনে জুবিন গাৰ্গৰ গান গাইছে৷ আৰু সেয়ে তেনে অনুষ্ঠান সঠিক জুবিন-স্মৰণ হৈ উঠিছে বোধহয়, কিন্তু পূৰ্ণতা পোৱা নাই৷ ‘সিপাৰে সৰগৰ পুৱতি তৰা’ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল জুবিন গাৰ্গে নিজে গোৱা গান, ‘অৰিজিনেল স্ক’ৰ আৰু সেয়ে অসম মেডিকেল কলেজৰ চিকিৎসক-শিক্ষাৰ্থীৰ অভিনীত নাটকখনে পূৰ্ণতা লাভ কৰিছিল, আক্ষৰিক অৰ্থতে হৈ পৰিছিল জীৱন্ত৷ পুৱাৰ পৰা গধুলিলৈ কেৱল ৰোগীৰ চিকিৎসাত ব্যস্ত থকা, দিনটোৰ অধিক সময় ক্লাছৰূমত শিক্ষাদান কৰি থকা চিকিৎসক, অধ্যাপক আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ জটিল পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰি থকা এই নাটকৰ অভিনেতা প্ৰত্যেকেই ‘নন এক্টৰ’, পেছাদাৰ অভিনেতা নহয়৷ বৃত্তিত চিকিৎসক হৈয়ো অসম মেডিকেল কলেজৰ ‘চিকিৎসক অভিনেতা’ই জুবিন গাৰ্গৰ জীৱনক লৈ যিখন নাটক উপহাৰ দিলে সেয়া বিস্ময়কৰ পৰিঘটনাই আছিল৷ বিহু ব্ৰহ্মাণ্ডত পুৱতি তৰা এটাই থাকে৷ অসমবাসীৰ সৌভাগ্য– সেই পুৱতি তৰাটো জুবিন হৈ আমাৰ মাজতে আছিল৷ আকৌ অসমবাসীৰ দুৰ্ভাগ্য এইবাবেই যে সেই পুৱতি তৰাটো এতিয়া সৰগৰ সিপাৰলৈ গ’লগৈ৷ কিন্তু ডিব্ৰুগড় মেডিকেলত চিকিৎসকসকলে, হ’লেইবা নাটকত, পুৱতি তৰাটোক, জুবিন গাৰ্গক এটা সন্ধ্যাৰ বাবে হ’লেও জীয়াই তুলিলে, অভাৱনীয় কিন্তু বাস্তৱত সংঘটিত হৈ যোৱা ট্ৰেজেডিৰ মাজেৰে৷ 

যাৰ নাম নল’লে ভুল হ’ব৷ তেওঁলোক– ৰচনাঃ  অপৰাজিতা পূজাৰী, পৰিচালনাঃ  প্ৰদীপ্ত প্ৰাণ ভট্টাচাৰ্য্য, প্ৰযোজকঃ  মৃগাংক শেখৰ চলিহা, সংগীতঃ  প্ৰান্তিক মনোজ শইকীয়া, পোহৰ পৰিচালনাঃ  অলকেশ গোস্বামী, ব্যৱস্থাপনাঃ  ত্ৰিবুল বৰা, চিন্ময়ী শইকীয়া, ৰূপসজ্জাঃ  ৰাতুল বৈশ্য, নৃত্য পৰিচালনাঃ লক্ষ্মী বৰুৱা, মঞ্চতঃ  শিশু জুবিন-দিব্যাংশু মেধী, শিশু জুবিন - অভিজ্ঞান কাশ্যপ, ২৫-২৬ জুবিন-কৌশিক গগৈ, ৪৫-৫০ জুবিন-ধূতিদৰ্শন দাস, জুবিনৰ মাতৃ - ডাঃ জিন্তী দেৰী, সৰু জংকী - লিউচেং পুনৰবিকা, ডাঙৰ জংকী - বৃন্দা বয় চৌধুৰী, প্ৰেমিকা- চিন্ময়ী শইকীয়া, জনতা দুজন-অধ্যাপক ডাঃ কৰুণা কুমাৰ দাস, বিকাশ বৰদলৈ, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা -ডাঃ শ্ৰীমন্ত মাধৱ বৰুৱা, বিষ্ণু ৰাভা ডাঃ দেৱজিৎ দত্ত, ভূপেন হজৰিকা - ডাঃ পল্লৱ বৰা, হীৰুদা - অনুভৰ দত্ত, চাৰ্লি চেপলিন - সুদীপ্ত নয়ন গগৈ মাইকেল জেকচন-প্ৰয়াস প্ৰিয়ম গগৈ, কমন মেন- ডাঃ কৃষ্ণনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা, জনতা - ডাঃ বিপুল বৰঠাকুৰ ফ্ৰেদী মাৰ্কুৰী ডাঃ শ্যামন্ত বৰুৱা, নৃত্য শিল্পীঃ  ডাঃ শুভালক্ষ্মী দাস, ডাঃ স্বৰ্ণালী চৌধুৰী, ডাঃ মীনাক্ষী শইকীয়া, ডাঃ প্ৰীতি ৰেখা দলে, ডাঃ কৰবী বৰা, শ্যামলী বৰুৱা, বৃন্দা ৰয় চৌধুৰী, দৰ্শনা বৈশ্য, ৰিজুমনি সিনহা, প্ৰগতি শৰ্মা, অন্বেষা ঠেঙাল, উদ্দীপনা ভূঞা, কৃষ্ণাংগী তামুলী ফুকন, উপাসনা কাশ্যপ, চন্তৰিঃ  জ্ঞান বিদৰ্ভ তালুকদাৰ, আছিফ আলম, আশুতোষ বৰুৱা, মঞ্জয় নন্দী, বিজিত কলিতা, আৰ্য্যমন বৰকটকী৷