হিতাধিকাৰীৰ দেশৰ মানুহ
অসমত এতিয়া ২.৪৬ কোটি ভোটাৰৰ ভিতৰত ২.৪৫ কোটিয়েই কিবা নহয় কিবাপ্ৰকাৰে হিতাধিকাৰী! ই এক আচৰিত কথাই৷ প্ৰায় চাৰে তিনি কোটি জনতাৰ এখন ৰাজ্যত চৰকাৰ অনুগ্ৰহত জীৱন-নিৰ্বাহ কৰা লোকৰ সংখ্যাই অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছে৷ ই অতিকে লজ্জাজনক৷ এখন চৰকাৰ কিমান অসফল আৰু এখন ৰাজ্যৰ লোক কিমান নিষ্কৰ্মা হলে এনে পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হ’বলগা হয়৷ এই কথা ঠিক যে চৰকাৰে ৰাজনৈতিক ক্ষমতা লাভৰ বাবেই জনতাক হিতাধিকাৰী ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ কিন্তু দোষণীয় কথাটো হৈছে জনতাৰ চিন্তা ধাৰা ইমান নিম্নগামী হৈছে যে হিতাধিকাৰী হোৱাটোত বিবেকৰ অলপো দংশন হোৱা নাই৷ ই অসমৰ জনতাৰ বৰ ভয়ংকৰ মানসিক অৱনতি৷
এতিয়া ভাৱিব লগা কথাটো হৈছে যিহেতু ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ লোকেই হিতাধিকাৰীলৈ পৰিণত হৈছে সেয়ে অসমত তেনে ৰাইজৰ জীবন শৈলীৰ কোনো উন্নতি হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাই৷ যদি কোনোৱে উন্নত জীবনৰ কথা চিন্তা কৰিছে তেন্তে সেইসকল হয় কৰ্ম কৰি খোৱা মানুহ নহয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু আমোলা৷ এতিয়া বহু ৰাজনৈতিক নেতাও বিশেষ ভাবে হিতাধিকাৰী৷ বাকী হিতাধিকাৰীসকল এটা পৰ্যায়তে ৰৈ গৈছে৷ কোনোৱে ঋণগ্ৰস্ত হৈ উন্নত জীৱনৰ সপোণ দেখিবলৈ মৰসাহ কৰিছে যদিও ঋণৰ বোজাই কোঙা কৰি পেলাইছে৷ অন্যহাতেদি ৰাজ্যত ইমানবোৰ হিতাধিকাৰী সৃষ্টি হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই প্ৰশ্নৰ উজাগৰ হৈছে যে অসমত শিক্ষাৰ কোনো ফলপ্ৰসূ ফলাফল ঘটা নাই৷ অন্যথা শিক্ষা-দীক্ষাৰে উন্নত জীৱনৰ বাসনা কৰা সকলে হিতাধিকাৰী হবলৈ মন নি(য় নেমেলিলহেঁতেন৷ দুখীয়াৰ পৰা ধনী হোৱা লোকো সীমিত৷ কাৰণ হিতাধিকাৰী হৈ ধনী হোৱা অসম্ভব কথা৷ সেয়ে এনে ভাব হৈছে অসমত এতিয়া নাই কোনো উন্নয়ন, নতুনত্ব, নাই কোনো বিশেষ সৃষ্টি, উদ্ভাৱন আৰু চিন্তা৷ সৃষ্টি হৈছে কেৱল হিতাধিকাৰীৰ৷ ৰাজ্যৰ উন্নয়ন বুলিবলৈ হিতাধিকাৰীৰ ব্যাপক সংখ্যা বৃদ্ধি আৰু চৰকাৰী জাকজমকতা, লগতে যধে মধে উৰণীয়া সেতু নিৰ্মাণৰ কাম৷
দেখ দেখ কথা যে এই হিতাধিকাৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধিয়ে অনাগত নিৰ্বাচনত বিজেপিকে ভোট দিব৷ দুই একে বিবেকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈ নিজে নিদিলেও ভয় ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈও ভোট দিবলৈ বাধ্য হ’ব৷ তাতে চৰকাৰৰে আশা দিয়াৰ দৰে অৰুণোদয়ৰ টকাৰ পৰিমাণ ৩০০০ লৈ বৃদ্ধি হ’লে দেশ ৰসাতলে গ’লেও ভোট বিজেপিয়েই পাব৷ কাৰণ আমাৰ মানু্হক সহজে টকা লাগে৷ কৰ্ম কৰি খোৱাৰ দিন উকলিল৷ গতিকে এইমখা হিতাধিকাৰীৰ পৰা ৰাজ্যৰ কি উন্নতি হ’ব বা ৰাজ্যৰ উন্নতি কৰিবলৈ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ কাক প্ৰদান কৰিব সেয়া বুজিবলৈ তেনেই সহজ৷ মইনা, বাবু, বাইদেউ আদি অলেখ হিতাধিকাৰী আঁচনিৰ মাজত আজি অসমৰ হিতাধিকাৰী ভোটাৰ ৰাইজ এনেদৰে বান্ধ খাই পৰিছে যে উচিত অনুচিত ভাল বেয়া বিচাৰ কৰাৰ মানসিক শক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে৷ এই সময় কিন্ত্ত৷ অতি ভয়ংকৰ৷
বাকী থাকিল এমুঠিমান নিৰপেক্ষ লোক আৰু বিৰোধী৷ হাৰিয়ানা, মহাৰাষ্ট্ৰ, বিহাৰ আদি নিৰ্বাচনত কি ঘটিল সেয়া সকলোৱে দেখিলে৷ গতিকে ২০২৬ ৰ নিৰ্বাচনত বিৰোধীয়ে যুঁজ এখন হ’ব বুলি আস্ফালন কৰিছে যদিও যুঁজ মুঠেও হোৱাৰ আশা নাই৷ কাৰণ জনতা এতিয়া নিষ্কৰ্মা আৰু চৰকাৰৰ চিন্তা-চৰ্চাই জনতাৰ চিন্তা চৰ্চা৷ হিতাধিকাৰীৰে পৰিপূৰ্ণ ৰাজ্য এখনত কোনো নতুন মৌলিক চিন্তাৰ বিকাশ নঘটে৷ সৰহখিনি মানুহৰ আৰ্থিক অৱস্থা এনেকুৱা হৈছে যে দুবেলা দুমুঠি খাইলৈ থাকিব পৰাটোও এক সাৰ্থক জীবন৷ তাতে সকলো বিনামূলীয়াকৈ লাভ কৰাৰ প্ৰৱণতা এটাই সেইখিনি মানু্হৰ মনক এনেকৈ গ্ৰাস কৰিছে যে তাৰ পৰিধি ভাঙি নতুন চিন্তা কৰা বৰ সহজ কাম নহয়৷ হিতাধিকাৰী দেশৰ মনুহ হৈ জীয়াই থকাটোৱেই এতিয়া যেন পৰম গৌৰৱ৷