চিনাকি মানুহ, অচিনাকি মানুহ
অসমত এতিয়া দুটা শ্ৰেণীৰ মানুহে বসবাস কৰিছে৷ এবিধ চিনাকি মানুহ, যিয়ে চাৰকাৰী আঁচনিলৈ মুখ মেলি থাকে আৰু আনবিধ অচিনকি, যিয়ে খেতি কৰে, শ্ৰম কৰে, জীয়াই থকাৰ নিত্য-নতুন আহিলাৰ সন্ধান কৰে আৰু চিনাকি মানু্হৰ ভাতসাঁজৰ যোগান ধৰাৰ লগতে অনান্য দৈনন্দিন সামগ্ৰীৰো যোগান ধৰে৷ চিনাকি আৰু অচিনাকি মানু্হৰ ধাৰণাটো একেবাৰে নতুন৷ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীকে আদি কৰি অন্যান্য চৰকাৰৰ সহযোগী লোকে এই বাখ্যা আগ নবঢ়োৱাহ’লে অসমৰ মানুহে আজিকোপতি জানিবলৈ অপৰাগ হলহেঁতেন যে অসমত এনে দুটা শ্ৰেণীও আছে৷
এতিয়া অসমৰ চিনাকি মানুহখিনিয়ে খেতি কৰিবলৈ এৰিলে, শ্ৰম কৰিবলৈ এৰিলে আনকি উন্নত জীবন ধাৰণ কৰাৰ চিন্তাও এৰিলে৷ অচিনাকি মানুহখিনিয়ে খেতি কৰে, শ্ৰম কৰে, চিনাকি মানু্হৰ ঘৰ বান্ধি দিয়ে, চহৰৰ ড্ৰেইন সাজে, উৰণীয়া সেতু সাজে, ৰাস্তা-পদূলি মেৰামতি কৰে, আটো চলায়, হাজিৰা কাম কৰে৷ চিনাকি মানুহে চৰকাৰী আঁচনি বিচাৰি টলৌ টলৌ ঘূৰি ফুৰে, চাৰকাৰী মিটিঙত গৰমত গেলেপা লাগি বহি থাকেগৈ৷ এসাজ চাৰকাৰী ভাতৰ বাবে হেতাওপৰা লাগে, মিটিঙৰ শেষত চিনাকি মানুহবোৰে কেইটামান বিস্কুটৰ বাবে নিজৰ মাজতে আৰিয়াঅৰি লাগে৷ আৰু আনফালে অচিনাকি মানুহে পথাৰত টিকা ফটা ৰ’দত খেতি কৰে, দলং সাজে, মন্দিৰো সাজে৷
পথাৰত কাম কৰা বহু অচিনাকি মানুহৰ ল’ৰা-ছোৱালী ডাক্তৰ ইঞ্জিনিয়াৰ হৈছে, প্ৰশাসনিক বিষয়া হৈছে৷ চাৰকাৰী আঁচনিত মত্ত চিনাকি মানু্হৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বহুখিনি আকৌ নিবনুৱা৷ নিজেও কাম নকৰে, আনে কাম কৰিলেও সমালোচনা কৰে৷ চিনাকি মানুহখিনিৰ বহুতে তিনিআলিত আড্ডা দিয়ে, সংগঠন কৰে, চান্দা তুলি অনুষ্ঠান পাতে আৰু অচিনাকি কাম কৰি খোৱা মানুহৰ ওপৰত দাদাগিৰি দেখুওৱাই দেশ ৰক্ষাৰ ভাও দিয়ে৷
অচিনাকি মানুহৰ নিবনুৱাই ৰাস্তাৰ কাষত বহু চিনাকি মানু্হৰ গাড়ীৰ টায়াৰ মেৰামতি কৰে, টায়াৰত প্ৰেছাৰ চেক কৰে, সৰু সৰু চাহ-তামোলৰ দোকান দিয়ে, ঘৰ চলাবলৈ অৰ্থ উপাৰ্জন কৰে৷ মোবাইল ফোন মেৰামতি কৰে, ফ্ৰীজ, ৱাশ্বিং মেচিন মেৰামতি কৰে৷ গধূলি হ’লে চাহ-পকৰি বেচে, শাক-পাচলিৰ দোকান দিয়ে৷ চিনাকি মানু্হৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বাইকত বহি সন্ধ্যা চাহ-পকৰিৰ সোৱাদ লয়, চিনাকি ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাক-দেউতাকবোৰে অচিনাকি মানুহৰ শাক-পাচলিৰ দোকানৰ পৰা বজাৰ কৰে, অচিনাকি মানুহে কাটি দিয়া মাছ-মাংস কিনে আৰু ৰাতিৰ সাঁজ খাওঁতে অচিনাকি মানুহৰ সমালোচনাৰে ভৰা টিভিৰ নিউজ চাই ফুৰ্টি লাভ কৰে৷
অচিনাকি মানুহৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ নিঃকিন কাপোৰ পিন্ধি চাৰকাৰী বিদ্যালয়ত পঢ়ে ৷ চাৰকাৰী আঁচনি পোৱা বহুতৰ ল’ৰা-ছোৱালীও আকৌ একেখন বিদ্যালয়তে পঢ়ে৷ হ’লেও অচিনাকি মানু্হৰ বহু ল’ৰা-ছোৱালী বিদেশলৈ পঢ়িবলৈ গৈছে, বিদেশত চাকৰি কৰিছে৷ চাৰকাৰী বিদ্যালয়ত পঢ়ি চিকিৎসক, উকীল হৈছে৷ বচিনাকি মানুহৰ বহুতৰে ল’ৰা-ছোৱালী মানুহ হ’ব পৰা নাই৷ ডাঙৰ হৈ ৰাজনৈতিক পাক চক্ৰত পৰি জীবনৰ আচল পথ হেৰুৱাই শেষত চৰকাৰৰ সহায়-সাহায্য লৈ মুখ মেলি ৰ’ব লগা হৈছে৷ অচিনাকি মানুহৰ ল’ৰা-ছোৱালীও বহুতো মানুহ হ’ব পৰা নাই, তথাপি শ্ৰম কৰি খাবলৈ লাজ নকৰে৷ চিনাকি মানু্হৰ নিবনুৱাৰ আকৌ লাজটো নাকৰ তলতে থাকে৷
চিনাকি মানুহখিনিৰ সৰহ ভাগৰে কৰ্মস্পৃহা নোহোৱা হৈছে৷ চৰকাৰে ভোটৰ লোভত মুখৰ আগতে জীয়াই থকাৰ নূ্যনতম আহিলাখিনি যোগান ধৰি কেৱল মাত্ৰ জীবন ধাৰণ কৰি যাবলৈ উদ্গনি যোগোৱা চিনাকি মানুহবোৰে লাহে লাহে কাম কৰিবলৈ এৰিছে৷ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে সহজ লভ্য দ্ৰব্যৰ আশাত থাকোঁতে কাম কৰাৰ স্পৃহা দিনক দিনে কমি আহিবলৈ ধৰিছে৷ অন্যহাতেদি অচিনাকি মানুহখিনিয়ে চৰকাৰী আঁচনিৰ আশাত নেথাকি কৰ্মকে ধৰ্ম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে৷ সেয়ে শ্ৰমিকৰ সৰহখিনিয়েই অচিনাকি মানুহ৷ আমাৰ চিনাকি মানুহবোৰে শ্ৰম কৰিবলৈ লাজ কৰে৷ নিযুত মইনা, অৰুণোদয়, বাবু, আইজনী, মাজনী আদি এশ এটা চৰকাৰী আঁচনি পোৱাৰ পিছত শ্ৰম কৰি মৰ্য্যদা পূৰ্ণ জীবন যাপন কৰাৰ অভিপ্ৰায়ে বা কি থাকিল?
অসমত এতিয়া চিনাকি অচিনাকি মানু্হৰ নতুন সংজ্ঞাই সচেতন লোকক ভবাই তুলিছে৷ চাৰকাৰী বাহিনীয়ে অসমৰ সমাজ ব্যৱস্থাটোক চিনাকি অচিনাকি দুটা ভাগত ভাগ কৰাৰ পিছত কিছুমান মানুহৰ মৌলিক চিন্তা-চৰ্চাও সলনি হ’ব ধৰিছে৷ ই সমাজ জীবনৰ বাবে বৰ শুভ লক্ষণ নহয়৷ আহিব লগা দিনত ইয়াৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাৰ সম্ভাৱনাই সৰহ৷