আঁচনি কটা যোৱাৰ ভয়

২০২৬ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন সমাগত৷ শাসকীয় দলে চলে-বলে কৌশলে পুনৰ শাসনৰ বাঘজৰী নিজৰ হাতত ৰাখিবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিব৷ ইতিমধ্যে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰো আৰাম্ভ হৈছে৷ আৰম্ভ হৈছে নানান আচঁনি আৰু নগদ ধন বিলোৱা কাৰ্য৷ আনহাতেদি বিৰোধীয়েও চেষ্টা এৰা নাই৷ বহু বাক-বিতণ্ডাৰ পাছত বিৰোধীও এইবাৰ লগ হৈছে৷ আঞ্চলিক দল অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দলে কংগ্ৰেছৰ লগ লাগি  ২০২৬ ৰ নিৰ্বাচনত অৱৰ্তীণ হোৱাৰ কথা ইতিমধ্যে ৰাজহুৱা হৈছে৷ কমকৈ হ’লেও এই মিত্ৰতাই কিছু শক্তি দিব৷ তথাপি বিজেপিৰ দৰে ধনে-জনে শক্তিশালী এটা দলৰ সৈতে যুঁজ দিয়াটো মিত্ৰ দলৰ বাবে অতি কঠিন কাম হ’ব৷ তদুপৰি বিজেপিৰ অপপ্ৰচাৰ, ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতিত মোহাচ্ছন্ন হৈ থকা জনতাক জগাই তোলা ইমান সহজ নহয়৷ অন্ধ ভক্তিৰ বিট চকুযোৰ খুলি বাস্তৱ পৃথিৱীখন প্ৰত্যক্ষ নকৰালৈকে সেইসকল লোকে প্ৰকৃত সত্য উপলব্ধি কৰিব বুলি আশা কৰা টান৷ 

অসমত এইবেলি বিজেপিৰ মূল শক্তি হৈছে নাৰী শক্তি৷ অৰুণোদয়, লাখপতি বাইদেউ  আদি আঁচনিত দিগ-বিদিগ হেৰুওৱা মহিলাই চকু মুদি বিজেপিক সমৰ্থন কৰিব  বুলি খাটাং কৈ দিব পাৰি৷ আধাতকৈ বেছিসংখ্যক লোক আচঁনিজীৱি হোৱা হেতুকে সেইসকলে চৰকাৰে আগবঢ়োৱা ক্ষুদ্ৰ সমলকে  জীবনৰ সকলো বুলি ভাবি লোৱাৰ মানসিকতা এটা গঢ়ি উঠিছে৷ বহু সময়ত বিজেপি চৰকাৰেও এনে এটা মনোভাৱ সাধাৰণ জনতাৰ মনত সুমুৱাই দিছে যে বিজেপি নহ’লে আঁচনি লৈ জীয়াই থকাসকলৰ  সৰ্বনাশ হ'ব৷ এতিয়া আঁচনিজীৱিসকলৰ মনত এনে এটা ত্ৰাসৰ সৃষ্টি হৈছে যে বিজপিক ভোট নিদিলেই তেওঁলোকৰ আঁচনি কটা যাব৷ প্ৰকৃতাৰ্থত এয়াই হৈছে ৰাজ্যৰ উন্নয়ন৷ আঁচনি কটা যোৱাৰ ভয়ত দলে দলে মহিলা বিজেপিৰ সভা সমিতিত ভিৰ কৰিছেগৈ৷ হিয়া উজাৰি বিজেপিক আশীৰ্বাদ দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছেগৈ৷ আনহে নালাগে, সন্তানসম্ভৱা মহিলায়ো এইবোৰ সভালৈ গৈ জীয়াতু ভুগিছেগৈ৷ তথাপি সকলোকে আঁচনি লাগে৷

অসমৰ আঁচনিজীৱিসকলে এই কথা পাহৰি গৈছে যে এই আঁচনিবোৰ  চৰকাৰে বা মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নিজৰ পকেটৰ পৰা দিয়া নাই৷ কৰ কাটল, মাচুল, জৰিমনা আদি নানান উপায়েৰে ৰাইজৰ পৰা আদায় কৰা টকাৰেই ৰাইজক আঁচনি দিছে৷ আঁচনি দিয়াটো চৰকাৰৰ দায়িত্বৰ ভিতৰত পৰে৷ ইয়াত মইমতালি  চলা অনুচিত৷ কিন্তু মানুহৰ মন-মগজু ইমান নিম্নস্তৰলৈ অৱনমিত হৈছে যে উন্নত মৰ্যাদাপূৰ্ণ জীৱন-যাপন কৰাৰ কথা পাহৰি মাত্ৰ কেইটামান টকাৰ বাবে বিজেপি চৰকাৰে যি সভালৈকে নামাতক কিয়, মহিলাসকল দলে বলে উপস্থিত হয়গৈ৷ আৰু সেইসকল মহিলাকে চৰকাৰে জয়মতী, মূলা গাভৰুৰ আখ্যা দি ঐতিহাসিক চৰিত্ৰ সমূহৰ মৰ্যাদা লঘু কৰে৷ মাত্ৰ ১২৫০ টকাৰ কাৰণে ৰ’দ-বৰষুণ কাটি কৰি চৰকাৰী সভাত উপস্থিত হোৱাসকলৰ গাত জয়মতী, মূলা গাভৰুৰ তেজ থকাটো জানো সম্ভৱ৷  অপ্ৰিয় হ’লেও সত্য যে কেৱল আঁচনিৰ বাবেই আজি অসমীয়া মহিলা নিষ্কৰ্মা আৰু নিশকতীয়া হৈ পৰিছে৷ আৰু ইয়াৰে সুবিধা লৈছে শাসকীয় দলে৷ গতিকে আঁচনিজীৱিসকল থকালৈকে বিজেপিৰ কোনো কাৰণতে মৰণ নাই৷  যদিও বিৰোধীয়ে ২০২৬ ত অসম বিধান সভা দখলৰ আশা পালি আছে, এই মহিলা শক্তিয়ে কিন্তু সেইটো হ’বলৈ নিদিয়ে৷  তেওঁলোক বিজেপিৰ বাবে সঞ্জীৱনী হৈ পৰিছে৷ 

সেয়ে বিজেপি দল প্ৰায় সু-নিশ্চিত যে অসমৰ মহিলা শক্তিৰ বাবেই পুনৰ শাসনলৈ আহিবলৈ  সক্ষম হ’ব৷ কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে যোৱা দহ বছৰে এইসকল মহিলাৰ জীবন ধাৰণ কিমান  উন্নত হ’ল সেই হিচাপ কোনেও নলয়৷ আনকি আঁচনি লৈ জীৱন নিৰ্বাহ কৰা মহিলাসকলো এই লৈ মুঠেও সচেতন নহয়৷ এই ভাব সেইসকল মহিলাৰ মনলৈ কেতিয়াও নাহে যে মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ পত্নীৰ ঐশ্বৰ্য্যশালী জীৱনৰ তুলনাত তেওঁলোকৰ জীৱন কিমান তুচ্ছ৷ আঁচনিৰ বিনিময়ত ভোট দি জিকোৱা চৰকাৰে তেওঁলোকৰ জীৱন কিয় অধিক উন্নত কৰিব পৰা নাই৷ কেৱল আঁচনিৰ ধন বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰলোভন দি ভোট সৰকাই নিয়া চৰকাৰক প্ৰশ্ন কৰাৰ সাহস এইসকল মহিলাৰ নাই৷ কাৰণ প্ৰশ্ন কৰিলেই আঁচনি কটা যোৱাৰ ভয়৷ ই অতি দুখৰ বিষয়৷ এখন স্বাধীন, গণতান্ত্ৰিক দেশত ই এক বৃহৎ প্ৰশ্ন৷ কিয় সকলো মহিলাৰ জীৱনৰ মৰ্যাদা একে নহয়? কিয় মাত্ৰ এচাম মহিলাই জীৱনৰ মৰ্যাদা প্ৰয়োজনতকৈ বেচি লাভ কৰিছে? কিন্তু প্ৰশ্ন কোনে কৰিব৷ সকলোৰে যে আঁচনি কটা যোৱাৰ ভয়৷