চহৰলৈ আহিন নাহে

আকৌ এবাৰ আহিন আহিল৷ চহৰলৈ দেৱালত ওলমাই থোৱা কেলেণ্ডাৰৰ বাহিৰে আন ক’ত আহিন আহে? তাতে আকৌ আহিন আহে অসমীয় কেলেণ্ডাৰত৷ ইংৰাজী কেলেণ্ডাৰৰ স’তে অভ্যস্ত হৈ পৰা আমাৰ জীৱনত কেৱল আনুষ্ঠানিকতাৰ বাবেহে অসমীয়া কেলেণ্ডাৰৰ ব্যৱহাৰ অৱশিষ্ট আছেগৈ৷

নৱকান্ত বৰুৱাই লিখিছে আৰু বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্তই গাইছে, ‘আহিনক কোনে আনে? নিয়ৰে জনালে শেৱালিয়ে আৰু শেৱালিয়ে ক’লে নিয়ৰে জানে৷ দূৱৰিয়ে ক’লে কোমল হাঁহিৰে দুয়োজনে-দুয়োজনে৷’ একে দুজন গীতিকাৰ আৰু গায়কে আন এটা গানত কৈছে, ‘সৌ পথাৰৰ কঁহুৱাবন নীল আকাশত কোনে সজালে? নীল আকাশৰ বগা ডাৱৰ পথাৰলে’ কোনে নমালে? আহিনে... আহিনে... আহিনে৷ আহিনক লৈ অসমীয়া ভাষাত আন বহুতৰে বহুতো অনবদ্য সৃষ্টি আছে৷ আহিনৰ স’তে শৰৎ ঋতুৰ আৰম্ভণি৷ ভূপেন হাজৰিকাৰ বাবে আহিন-শৰৎ হ’ল ‘সদ্যস্নাতা ৰূপহী’ যাৰ  ‘ওৰণিখনি’ হ’ল ‘qw নীলা’, ৰিহাখনি’ হ’ল ‘কুঁৱলী সূতাৰে বোৱা’ ‘পাতল’  আৰু ‘থৰ লগা’ বিলখনি হ’ল শাৰদী ৰাণীৰ ‘লাৱনী দাপোণ’৷ 

নিয়ৰ, শেৱালি, দূৱৰি, কঁহুৱাবন, থৰ লগা বিল এইবোৰে আহিন আহিল বুলি জাননী দিয়ে, যিবোৰ ইতিমধ্যে আমাৰ জীৱনৰ পৰা অন্তৰ্ধান হৈছে বা ক্ৰমান্বয়ে অন্তৰ্ধান হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে বা যিবোৰৰ অস্তিত্ব সম্বন্ধে আমাৰ সচেতনতা ক্ৰমান্বয়ে অন্তৰ্ধান হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ এই গ্ৰহটোৰ পৰা আমাৰ জীৱনৰ পৰা প্ৰকৃতি ক্ৰমান্বয়ে বিলুপ্ত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷

২০০৭ চনত পৃথিৱীত চহৰত বাস কৰা মানুহৰ সংখ্যাই গাঁৱত বাস কৰা মানুহৰ সংখ্যা অতিক্ৰম কৰে৷ ২০৫০ চনত পৃথিৱীৰ তিনিভাগৰ দুভাগ মানুহ চহৰত বাস কৰিব৷ নগৰত বাস কৰাসকলৰ তিনিভাগৰ এভাগ শ্লাম বা বস্তিত বাস কৰিব৷ নগৰৰ কদৰ্য বস্তিত কিহৰ আহিন? চহৰৰ পৰা প্ৰকৃতি ইতিমধ্যে সম্পূৰ্ণৰূপে অন্তৰ্ধান হৈছে, অৰ্থাৎ ইতিমধ্যে পৃথিৱীৰ আধাতকৈ অধিক মানুহৰ বাবে প্ৰকৃতি অন্তৰ্ধান হৈছে৷ পৃথিৱীৰ আধাতকৈ অধিক মানুহে নাজানে আহিন কি, শৰৎ কেতিয়া আহে৷ 

মানুহৰ তথাকথিত সভ্যতাই পৃথিৱী নামৰ গ্ৰহটোক চিনিব নোৱৰাকৈ সলনি কৰি পেলাইছে৷ আহিন অহাৰ কথা এতিয়া আৰু আমি গম নাপাওঁ৷ আহিন আহিলেও আলেঙে আলেঙে আঁতৰি যায়গৈ৷ আহিন নাহিলেও আমাৰ ব্যস্ত জীৱনত ক’তো অকণো আউল নালাগে৷ আহিন নাহিলেও সুকলমে চলি থাকে আমাৰ জীৱন৷ 

মানুহৰ অপৰিমেয় লালসা আৰু অসীম ষ্টুপিডিটীৰ ফলৰূপে যি  সীমাহীন সম্পদ আৰু ক্ষমতা আহৰণৰ অবাধ প্ৰতিযোগিতা চলিছে, যাক আমি ‘মানৱ সভ্যতা’ নাম দিছোঁ, সি প্ৰকৃতিক মাত্ৰ এক ব্যৱহাৰযোগ্য পণ্য বুলি গণ্য কৰে৷ কৰ্প’ৰেটৰ বাবে বজাৰৰ বাবে আহিন-শৰৎ পণ্য বিক্ৰীৰ বাবে বিজ্ঞাপনত ব্যৱহাৰ কৰা সমল মাত্ৰ৷ 

মানুহৰ চহৰমুখী যাত্ৰাৰ সমানুপাতিক পৰিমাণত প্ৰকৃতিৰ অৱলুপ্তি ঘটিছে৷ চহৰলৈ এতিয়া আৰু আহিন নাহে৷ 

পৃথিৱীখনত তেনে ঠাইৰ পৰিমাণ কমি গৈ থাকিব য’লৈ আহিন আহে৷ কিন্তু মানুহ নামৰ প্ৰজাতিটোৱে প্ৰকৃতিক ধবংস কৰাৰ আগতেই সেই ধবংসৰ ফলত হোৱা প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তনে পৃথিৱীখন মানুহ নামৰ প্ৰজাতিটোৰ বাসৰ বাবে অনুপযুক্ত কৰি তুলিব আৰু মানুহ প্ৰজাতিটোৰ বিলুপ্তি ঘটাৰ সম্ভাৱনা ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি গৈ থাকিব৷ বহু বিজ্ঞানীৰ মতে ই এতিয়া এটা অপৰিহাৰ্য, অৱশ্যম্ভাৱী সত্য৷ আহিন নাথাকিলে মানুহো নাথাকে৷

মানুহ বিলুপ্ত হোৱাৰ পাছত প্ৰকৃতিয়ে পুনৰ পৃথিৱীখনত নিজৰ হেৰুৱা ঠাই পুনৰুদ্ধাৰ কৰি ল’ব৷ আকৌ আহিন আহিব৷ কিন্তু সেই আহিনৰ আগমনৰ চেতনাৰে এই ধুনীয়া গ্ৰহটোত জীয়াই থকাৰ মাদকতা উপলব্ধি কৰা মানুহ নাথাকিব৷

মানুহে এতিয়াও এনেকুৱা এখন পৃথিৱী গঢ়িব পাৰে য’লৈ আহিন আহে আৰু য’ত আহিন অহাৰ চেতনাই মানুহৰ হৃদয়ত এতিয়াও ঢৌ তোলে৷