উৎসৱ, অস্থিৰতা, মানসিক স্বাস্থ্য আদি
শাৰদীয় সুৰভি বিলাই বতৰ সলনি হ’ব পৰা নাই যদিও দুৰ্গা পূজা আহিছে৷ বেদ-পুৰোহিতৰ পৰিৱৰ্তে চৰকাৰ, চৰকাৰী কতৃৰ্পক্ষ অথবা ন্যায়ালয়ে পূজাৰ বিধি-বিধান ইতিমধ্যেই জাৰি কৰিছে৷ পূজা বুলিলেই সবাকো নেওচি হিলদল ভাঙি পূজাথলীলৈ ওলাই অহা পশ্চিমবংগীয়বাসীৰ বাবে ন্যায়ালয়ে বান্ধি দিছে কঠোৰ নীতি-নিয়ম৷ পূজা-পেণ্ডেল-প্ৰতিমা সকলো থাকিব, কিন্তু দূৰৈৰ পৰাহে ভক্তই দেৱী দৰ্শন কৰিব পাৰিব৷ আনকি, প্ৰতিমা বিসৰ্জনৰ কাৰ্যসূচীও বাৰণ কৰা হৈছে৷ তাৰ বিপৰীতে অসমত যদিও নিয়ম বান্ধি দিয়া হৈছে, তথাপি পেণ্ডেলত ভক্তৰ প্ৰৱেশ অথবা গোসাঁনী বিসৰ্জন কাৰ্য নিষিদ্ধ কৰা নাই৷ বান্ধি দিয়া নিয়ম অনুসৰি যাতে পূজাৰ কাৰ্যসূচী চলাই নিয়া হয়, তাৰবাবে গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে বিষয়া-কৰ্মচাৰীসকলৰ মাজত দায়িত্বভাৰ অৰ্পণ কৰি জাননীও জাৰি কৰিছে৷ আকৌ, নিৰ্বাচন আয়োগেও ক’ভিড-১৯ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই আগন্তুক উপ-নিৰ্বাচনসমূহৰ প্ৰচাৰ কাৰ্যত কেতবোৰ বাধা-নিষেধ আৰোপ কৰিছে৷ এতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে– আমাৰ মানুহবোৰে এই নীতি-নিয়মবোৰ মানি চলিবনে৷ ক’ভিড-১৯ অতিমাৰীৰ প্ৰথম ঢৌতে দেশত কি লটি-ঘটি হ’ল, লাখ লাখ মানুহ আক্ৰান্ত হ’ল, সহস্ৰজনে অকাল মৃত্যুবৰণ কৰিলে, ব্যৱসায়-বাণিজ্য উছন গ’ল, নিবনুৱা বাঢ়িল, শিক্ষাব্যৱস্থাত খেলিমেলি লাগিল, অৰ্থনীতিয়ে মাধমাৰ খালে, অথচ মানুহৰ শিক্ষা নহ’ল৷ ৰজা-প্ৰজা উভয়ে নিৰ্বাচনত উবুৰি খাই পৰিল, কুম্ভমেলাত বিসৰ্জন দিলে ক’ভিড সজাগতাক৷ ফলত দুগুণ ক্ষতিৰ জৰিমনা ভৰিলে সকলোৱে৷ তথাপি মানুহ সংযত হ’ব নোখোজে৷ একাংশ মানুহৰ বেপৰোৱা স্বভাৱৰ বাবে সমগ্ৰ দেশখনেই ভুগিবলগীয়া হয়৷ বহুক্ষেত্ৰত চৰকাৰকেই দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়৷ কাৰণ, সঠিক সিদ্ধান্ত লৈ নীতি-নিয়ম প্ৰণয়ন আৰু ৰূপায়ণ কৰাৰ দায়িত্ব চৰকাৰৰেই৷ কিন্তু, সেইবুলি সৰ্বসাধাৰণ লোক হাত সাবটি বহি থাকিব, এনে হ’ব নালাগে৷ আজি পৃথিৱীৰ সকলো দেশে ক’ভিডে ধবংস কৰি পেলোৱা অৰ্থব্যৱস্থাৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ উপায়ৰ অন্বেষণত ব্ৰতী হৈছে৷ হৈ যোৱা ঘাটিবোৰ পূৰণ কৰাৰ ব্যৱস্থা বিচাৰি উলিয়াইছে৷ অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিত অধিক প্ৰয়োজনীয় কামবোৰ সমাধা কৰিবলৈ লৈছে৷ আমাৰ কিন্তু তেনে অনুভৱ হোৱা নাই৷ চৰকাৰ-বিৰোধী ব্যতিৰেকে সকলোৰে উদ্দেশ্য হ’ব লাগিছিল ক’ভিডে গৰকা অৰ্থনীতিৰ পুনৰুত্থানৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে একত্ৰিত হৈ পৰিৱেশ সুৰক্ষাবিষয়ক কাৰ্যসূচীৰ ক্ষিপ্ৰ ৰূপায়ণ৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে উভয়কে তেনেই গতানুগতিকভাৱে ৰাজনীতিৰ ক্ষন্তেকীয়া লাভ-লোকচানযুক্ত কাম-কথাবোৰৰ মাজতেই মজি থকা দেখা যায়৷ এনে কাম-কথাৰ পৰিণতিতেই আজি ৰাজ্যখনৰ অলিয়ে-গলিয়ে নিষিদ্ধ মাদক দ্ৰব্যৰ পয়োভৰ৷ মদ-ভাং, ক’কেইন আৰু ক’ত কি নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ কবলত প্ৰজন্ম ধবংস হ’বলৈ ধৰিছে৷ আনকি, খাটি খোৱাচামৰো বৃহৎ অংশই গুটখা, পাণমচলাৰ আসক্তিত নিমজ্জিত৷ এইবোৰৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কেৱল দুই-এক মাহৰ চৰকাৰী অভিযানেই পৰ্যাপ্ত হয়নে? সৰবৰাহকাৰী অথবা সেৱনকাৰীক ধৰি ৰাইজক জনালেই মূল উদ্দেশ্য সফল হ’বনে? ৰাইজেইবা চৰকাৰক কেনেদৰে সহায় কৰিছে অথবা এইক্ষেত্ৰত ৰাইজৰ কিবা ক্ষমতা আছেনে! জাতি-দেশ ৰক্ষাৰ নামত পুনৰ আন্দোলনকাৰী সংগঠনৰ নতুন আহ৩ান-হুংকাৰ শুনা গৈছে৷ তেনে নেতৃস্থানীয় লোকৰ হাতত কিবা সমাধান-সূত্ৰ আছেনে এইবোৰৰ বাবেও? ৰাজনৈতিক দলৰ উগ্ৰ প্ৰচাৰ, উৎসৱ-পাৰ্বণ উদ্যাপন, আন্দোলন-প্ৰতিবাদৰ অতিমাত্ৰা পয়োভৰ ইত্যাদিৰ সৈতে নিচাৰ আসক্তি, প্ৰদূষণৰ মাত্ৰা তথা মানসিক স্বাস্থ্যৰ হানি এইবোৰ ইটো-সিটোৰ লগতে সাঙোৰ খাই পৰিছে, য’ত কাৰণ আৰু কাৰ্যফল বিচাৰি উলিওৱাটো অতি জৰুৰী হৈ পৰিছে৷ সেইবোৰৰ বাবে সুস্থ, সচেতন, বিচাৰি-বিবেচনাশীল বিদ্বান লোকৰ প্ৰয়োজন৷ ভাল-বেয়া, উচিত-অনুচিত বিচাৰ কৰিব নোৱাৰি আজি যেন সমগ্ৰ জাতিটোৱেই এক অনামী অস্থিৰতাক আঁকোৱালি লৈছে৷ এই অস্থিৰতাই সকলোকে একো একোজন মানসিক ৰোগীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে৷ অলিয়ে-গলিয়ে ড্ৰাগ্ছ উদ্ধাৰৰ পৰা ৰাজকন্যাৰ অতপালিলৈ সকলো কেনেবাকৈ হ’লেও এই অস্থিৰতাৰেই ফল৷ ন্যায়ৰ দণ্ড হাতত লৈ অন্যায়ৰ বিশাল পাহাৰ গঢ়ি জে’লৰ ভাত খোৱাবোৰো একেই পথৰ যাত্ৰী৷ আজি দহ অক্টোবৰ– বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱস৷ এইবোৰ কথা ফঁহিয়াই চোৱাৰ এক উপযুক্ত সময়৷ দুৰ্যোগকালতো উৎসৱৰ আনন্দত নিমজ্জিত হ’ব খোজাৰ কাৰণ বিচৰাৰো আজি এক সঠিক সময়৷