আৱেগৰ আতিশয্য
সাম্প্ৰতিক সময়ত সাধাৰণ মানুহক বিপৰ্যস্ত কৰা দুটা অন্যতম প্ৰধান সমস্যা হ’ল বায়ুমণ্ডলত ভয়ংকৰ প্ৰদূষণৰ মাত্ৰা আৰু বজাৰত বস্তুৰ ঊধবৰ্মুখী দাম৷ প্ৰদূষণৰ সমস্যাই বিশ্ববাসীক জ্বলাকলা খুৱাইছে৷ বহু চহৰত প্ৰদূষণে সৃষ্টি কৰিছে বিভিন্ন সমস্যা৷ ছালৰ সমস্যাৰ পৰা উশাহ-নিশাহৰ সমস্যালৈ বিভিন্ন ৰোগৰ সৃষ্টি হৈছে৷ ইফালে বায়ুমণ্ডলৰ তাৰতম্যৰ বাবেই বতৰৰ পৰিৱৰ্তনে মানুহৰ ভৱিষ্যতক লৈ অশনি সংকেত কঢ়িয়াইছে৷ তাৰ মাজতে বজাৰত চলি থকা নিয়ন্ত্ৰণহীন মূল্যবৃদ্ধিয়ে জনতাক হাবুডাবু খুৱাইছে৷
এনে অৱস্থাত আশা কৰা গৈছিল এইবাৰৰ দেৱালী উৎসৱটো কিছু পৃথক হ’ব৷ আশা কৰা গৈছিল কৰ’না পৰিস্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত মানুহে সংযত হ’ব আৰু নতুন পুৰুষক এক বাৰ্তা দিব৷ আশা কৰা গৈছিল প্ৰদূষণৰ সমস্যাটো উপলব্ধি কৰিবলৈ মানুহে দেৱালী উৎসৱটোক উপলক্ষ কৰি ল’ব আৰু ভৱিষ্যতৰ বাবে মানুহে এক নীৰৱ আন্দোলন গঢ় দিব৷ দল, সংগঠন, চৰকাৰ আৰু ন্যায়ালয়ৰ আহ্বানৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এইবাৰৰ দেৱালী উৎসৱ কেৱল পোহৰৰ উৎসৱ হৈ ৰ’ব বুলি আশা কৰা গৈছিল৷ ভবা হৈছিল চাৰিওফালে এক নীৰৱতাই বিৰাজ কৰিব আৰু মানুহে অন্তৰৰ পৰা উপলব্ধি কৰিব যে শব্দ অবিহনেও দেৱালী উৎসৱ হ’ব পাৰে৷ বহু মানুহে আশা কৰিছিল– এইবাৰ দেৱালীৰ উৎসৱ হ’ব শান্তিৰ উৎসৱ আৰু শুনা নাযাব ফট্কাৰ গুৰুম-গুৰুম কাণ তালমৰা বিকট শব্দ৷ আশা কৰা গৈছিল– প্ৰথমবাৰৰ বাবে এইবাৰ নতুন ৰূপত সেউজ দেৱালী উৎসৱ পালনৰ মাজেদি মানুহে প্ৰকৃতি ৰক্ষাৰ বাবে এক শুভ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব৷ এই কথাও ভবা হৈছিল– এইবাৰ উৎসৱতকৈ মানুহৰ জীৱনৰ মূল্যক বেছি গুৰুত্ব দি ভৱিষ্যতৰ বাবে এক নতুন ইতিহাস ৰচনা কৰা হ’ব৷
দেশ আৰু ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণৰ ওপৰত চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ এক সুৱৰ্ণ সুযোগ পোৱা গৈছিল৷ লাভ অৰ্জনেই ব্যৱসায়িক গোষ্ঠীৰ একমাত্ৰ স্বাৰ্থ হ’ব নোৱাৰে বুলি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ এক বিৰল সুযোগ আহিছিল৷ ডেকা ল’ৰা-ছোৱালীৰ আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ শক্তি কিমান সেই কথা জুখি চোৱাৰো এক সুযোগ এইবাৰৰ দেৱালীয়ে আনি দিছিল৷ ধৰি লোৱা হৈছিল– কৰ’না পৰিস্থিতি আৰু বজাৰৰ অৱস্থাই উৎসৱপ্ৰৱণতা হ্ৰাস কৰি মানুহক অধিক বাস্তৱমুখী কৰি তুলিব৷
পিছে, সকলো হিচাপ-নিকাচ ভুল বুলি প্ৰমাণ কৰি দেৱালীৰ দুটা দিনত গাঁও-চহৰ সকলোতে ফট্কা ফুটিল৷ কাৰো আহ্বানক একো গুৰুত্ব নিদি বিকট শব্দ কৰি ফট্কাবোৰ বহুপৰলৈ ফুটি থাকিল৷ প্ৰকৃতি, চৰাই আৰু ৰোগত চট্ফটাই থকাসকলৰ কথা কোনেও এবাৰ নাভাবিলে৷ প্ৰশাসন আৰু বিভিন্নজনৰ বাধাৰ পাছতো চৰাইৰ বুকুবোৰ কঁপি উঠিল, সাৰ পাই উঠিল টোপনিত পৰা শিশু আৰু উশাহত কষ্ট পালে বিষত চট্ফটাই থকা বেমাৰীসকল৷ প্ৰকৃতিয়ে আকৌ এবাৰ লক্ষ্য কৰিলে মানুহৰ চৰম অৱজ্ঞা৷ ফট্কাৰ কাণ তালমৰা শব্দই সৃষ্টি কৰা যন্ত্ৰণাত আকৌ এবাৰ কোঁচ খালে বায়ুমণ্ডল৷
বজাৰত সকলো বস্তুৰ দাম আকাশলংঘী হৈছে৷ অৰ্থনৈতিক স্থৱিৰতাই দুৰ্বিষহ কৰিছে দুখীয়া-দৰিদ্ৰৰ জীৱন৷ হাজাৰ হাজাৰ লোকে কাম হেৰুৱাইছে আৰু অনি(য়তাত ডুবি আছে বহুতৰ চাকৰিৰ আয়ুস৷ তাৰ মাজতো মানুহে আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ পৰীক্ষাত ব্যৰ্থ হ’ল৷ চৰকাৰে কঠোৰ হ’বলৈ লাভ কৰা চৰম সুযোগ কেৱল ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ বিচাৰত এইবাৰো এৰি দিলে৷ কোনো-কোনো মন্ত্ৰীয়ে দৃষ্টিকটুভাৱে ৰাইজৰ আৱেগত বা বলাই ৰাজনৈতিক অংক কৰাহে দেখা গ’ল৷ দূষিত বায়ুমণ্ডল আৰু অধিক দূষিত হ’ব– সেই ধাৰণাই কোনো গুৰুত্ব নাপালে৷ দিল্লীৰ দৰে চহৰত বায়ু প্ৰদূষণে সৃষ্টি কৰা গভীৰ সমস্যাই অসমৰ দৰে ৰাজ্যৰ মানুহক এবাৰ ভবাই তুলিব নোৱাৰিলে৷
বাৰটা মাহত তেৰটা উৎসৱ পতা, উৎসৱৰ নামত বলিয়া হোৱা অসমৰ মানুহখিনিয়ে এক সুযোগৰ সদ্ব্যৱহাৰ নকৰি প্ৰমাণ কৰিলে ভৱিষ্যতলৈ ৰাজ্যত উৎসৱৰ আতিশয্য নকমে, বৰঞ্চ বাঢ়িবহে৷ কৰ’না পৰিস্থিতিয়ে ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰা সমাজখনত যথেষ্ট প্ৰত্যাহ৩ান আহি আছে৷ কৰ্মসংস্কৃতিহীন সমাজখনত সঠিক পৰিকল্পনা যুগুত কৰিব নোৱাৰিলে, বাগাড়ম্বৰ বিলাসিতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে অশুভ ঘটনাৰ সংখ্যাই বৃদ্ধি পাব৷ উৎসৱৰ আনন্দত মজি থকা, দীঘলীয়া বন্ধৰ আমেজ বিচাৰি থকা মানুহৰ মাজত কৰ্মসংস্কৃতি গঢ়ি তোলা সহজ নহয়৷ কথাবোৰ গুৰুত্বসহকাৰে চিন্তা কৰাৰ সময় আহি পৰিছে৷