এন চি আৰ বিৰ প্ৰতিবেদনত উন্মোচিত দেশৰ দুঃসময়ৰ প্ৰতিচ্ছবি
সম্প্ৰতি ভাৰতবৰ্ষত ‘ভোকেল ফৰ লোকেল’,‘আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত, ‘বিশ্বগুৰু’ আদি শ্ল’গানসমূহ চৰকাৰীভাৱে জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা অব্যাহত থকাৰ সময়ত সম্পূৰ্ণ বিপৰীতমুখী প্ৰতিচ্ছবি এখনহে উন্মোচিত হৈছে কেন্দ্ৰ চৰকাৰৰে অধীনস্থ ‘নেশ্যনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰ’ৰ [এনচিআৰবি] প্ৰতিবেদনত৷ শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশিত প্ৰতিবেদনখন অনুসৰি ২০১৯ চনৰ তুলনাত ২০২০ চনত দেশত ব্যৱসায়ীৰ আত্মহননৰ সংখ্যা ২৯ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে৷ ২০২০ বৰ্ষত দেশত আত্মহননৰ পথ বাচি লোৱা ঘটনাৰ ১১.৩ শতাংশই ব্যৱসায়ী৷ লক্ষণীয়ভাৱে দিন হাজিৰাৰে জীৱন-নিৰ্বাহ কৰা শ্ৰমিক, কৃষক, সৰু-সুৰা ব্যৱসায়ৰ যোগেদি পৰিয়াল পোহপাল দিয়া ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, মজলীয়া উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত বহু ব্যৱসায়ীয়ে মানসিকভাৱে ভাৰাক্ৰান্ত হৈ বিগত সময়ছোৱাত আত্মহত্যা কৰিছে৷ দেশখনৰ বাবে অন্য এক উদ্বেগজনক বিষয় হ’ল যি সময়ত কম বয়সীয়া লোকৰ ৰাষ্ট্ৰৰূপে ভাৰতবৰ্ষই উপযুক্ত ৰূপত মানৱ সম্পদ গঢ় দি বিশ্বক নেতৃত্ব দি ‘বিশ্বগুৰু’ হোৱাৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীকে ধৰি শাসকীয় দলৰ অন্য নেতা-মন্ত্ৰীয়ে বাৰম্বাৰ ঘোষণা কৰিছে সেই সময়ত উন্মোচিত হৈছে অন্য এখন দুৰ্ভাগ্যজনক ছবিৰ/ এফালে এচাম উদ্যোগী, ব্যৱসায়ী, শ্ৰমিক, কৃষকে হতাশাগ্ৰস্ত হৈ আত্মহত্যা কৰিছে, আনফালে ২০২০ চনত এনচিআৰবিৰ তথ্য অনুযায়ী ১২,৫২৬জন শিক্ষাৰ্থীয়েও মানসিক চাপৰ বলি হৈ আত্মহত্যা কৰিছে৷ উচ্ছ শিক্ষাত অধিক লোকৰ আগমনৰ যোগেদি দেশৰ উচ্ছ শিক্ষাৰ্থীৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ সংখ্যা অৰ্থাৎ গ্ৰছ এনৰ’লমেণ্ট ৰেছিঅ’ [জিইআৰ] ৫০ শতাংশলৈ বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে লক্ষ্য স্থিৰ কৰাৰ সময়ত ২০২০ বৰ্ষত ৬,১৯০ জন স্নাতক বা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰীয়ে আত্মহত্যা কৰিছে৷ কেৱল অসমতে এই সময়ছোৱাত উচ্ছ শিক্ষাৰ ৮০জন ডিগ্ৰীধাৰী, ২৫জন এম বি এৰ দৰে বৃত্তিমুখী শিক্ষাৰ অধিকাৰীয়ে আত্মহত্যা কৰাৰ বিষয়ে প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছে৷ এনচিআৰবিৰ ওপৰোক্ত তথ্যসমূহ বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যাব যে সমাজ বা ৰাষ্ট্ৰৰ উন্নয়ন, বিকাশৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিটো বিভাগৰে লোকে বিভিন্ন কাৰণত হতাশ হৈ নিজকে নিঃশেষ কৰি দিছে৷ প্ৰসংগক্ৰমে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে এনচিআৰবিয়ে এই তথ্যসমূহ চৰকাৰীভাৱে লাভ কৰা বিভিন্ন উৎসৰ আধাৰত অধিক গুৰুত্ব দি প্ৰতিবেদন যুগুতাইছে যদিও প্ৰকৃততে এই সংখ্যা হয়তো আৰু অধিক৷ দেশত আত্মহনন কৰা লোকৰ সংখ্যা অৰ্থাৎ সামগ্ৰিক দৃশ্যপট অধিক ভয়াৱহ৷ অৱশ্যে ক’ভিডে যোৱা দুটা বছৰত সৃষ্টি কৰা পৰিৱেশৰ বাবে বিশ্বৰ প্ৰায়বোৰ উন্নত ৰাষ্ট্ৰৰে মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন [জিডিপি], জনমূৰি আয়, মানৱ উন্নয়ন সূচাংকৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পাইছে৷ ক’ভিডৰ সৈতে এতিয়াও অধিকাংশ ৰাষ্ট্ৰই যঁুজ দি থকাৰ বাবে প্ৰায়বোৰ ৰাষ্ট্ৰই আৰ্থ-সামাজিক দিশত পূৰ্বৰ দৰে অগ্ৰসৰ হ’ব পৰা নাই৷ কিন্তু ভাৰতবৰ্ষৰ পৰিস্থিতি ক’ভিডে দেশক আক্ৰমণ কৰাৰ বহু পূৰ্বেই আৰম্ভ হৈছিল৷ ভাৰতত মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদনৰ সিংহভাগ আহে অতি ক্ষুদ্ৰ আৰু ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগসমূহৰ জৰিয়তে৷ সংগঠিত, অসংগঠিত ৰূপত থকা এই উদ্যোগসমূহেই কোটি কোটি লোকৰ কৰ্মসংস্থান দিয়ে৷ বহু শ্ৰমিক, কৰ্মচাৰীৰ পৰিয়াল চলি থাকে এই উদ্যোগসমূহৰ পৰাই৷ এওঁলোকৰ সন্তান-সন্ততিয়েও পিতৃ-মাতৃৰ আয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে৷ কিন্তু আচম্বিতে অতি অপৰিকল্পিতভাৱে দেশত প্ৰয়োগ কৰা হ’ল বিমুদ্ৰাকৰণ, জি এছ টি আদিৰ৷ বিমুদ্ৰাকৰণে হঠাৎ দেশৰ অৰ্থনীতি, সমাজ ব্যৱস্থালৈ ধুমুহা কঢ়িয়াই আনিলে৷ এই ধুমুহাৰ আজিও ওৰ পৰা নাই৷ ঠিক তেনেদৰে জিএছটি কোন সামগ্ৰীৰ ওপৰত কিমান আৰোপিত হ’ব তাক উলিয়াবলৈকে চৰকাৰে বহু সময় ল’লে৷ বিমুদ্ৰাকৰণৰ যোগেদি নগদ ধনেৰে লেনদেন হ্ৰাস, দুৰ্নীতি নিয়ন্ত্ৰণ, বিদেশৰ বেংকত জমা থোৱা কলা ধন ঘূৰাই অনা ইত্যাদি সপোনবোৰে কিমান বাস্তৱত ৰূপ পালে তাক বহলাই কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ কিন্তু ইয়াৰ ফলত বহু হাজাৰ ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ হঠাৎ বন্ধ হৈ পৰিল, লক্ষ লক্ষ লোকে কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱালে, বহু পৰিয়ালৰ হিচাপ-নিকাচ সমূহ থানবান হৈ পৰিল৷ ইয়াৰ ঢৌ অব্যাহত থাকোতেই দেশলৈ আহিল ক’ভিডৰ ঢৌ৷ দেশবাসীক ২৪ ঘণ্টাৰো সময় নিদিয়াকৈ দেশব্যাপী আৰম্ভ হ’ল লকডাউন৷ পাছৰ পৰিস্থিতিবোৰো দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ এইবোৰৰ মাজতে দেশবাসীক আশ্বস্ত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ভোকেল ফৰ লকেল, আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত, বিভিন্ন পেকেজ আদি ঘোষণা হৈয়ে আছে৷ তাৰ মাজতে ‘ক্লিয়াৰেঞ্চ চেল’ৰ যোগেদি ৰাজহুৱা সম্পদসমূহ বিক্ৰী কৰি থকা হৈছে৷ হয়তো অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে দেশৰ ‘ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ’ বুলি একো পোৱা নাযাব৷ গতিকে দেশৰ গোটেই পৰিস্থিতিটোৱে এতিয়া অতি উদ্বেগজনক৷ ক’ভিডৰ পূৰ্বে ঘটোৱা কেতবোৰ ‘কাণ্ড’ আৰু ক’ভিডে সৃষ্টি কৰা পৰিৱেশ সকলোবোৰ মিলি দেশক এক দুঃসময়ৰ দিশে লৈ গৈছে৷ এই দুঃসময়ক প্ৰতিফলিত কৰিছে এনচিআৰবিৰ প্ৰতিবেদনে৷






