‘অসমীয়া’ৰ সংকটৰ দিনৰ গৌৰৱ

বিশ্বায়নৰ যুগত প্ৰভাৱশালী ভাষা-সাহিত্যৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ বৃদ্ধি পোৱাৰ বিপৰীতে থলুৱা বা সৰু সৰু ভাষা আৰু সেই ভাষাৰ সাহিত্যলৈ সংকট আহিছে৷ ভাষা এটাৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ যিমানে বাঢ়িব সেই ভাষাটো আৰু সেই ভাষাৰ সাহিত্যৰ শ্ৰীবৃদ্ধিও সিমানেই হ’ব৷ কিন্তু কেৱল নিজকে বৈশ্বিক মানৱ সম্পদৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ গৈ আপোন ভাষা-সাহিত্যক বিসৰ্জন দি প্ৰভাৱশালী ভাষা-সংস্কৃতিক আঁকোৱালি ল’লে ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ভাষাসমূহ সংকটত পৰাটো নিশ্চিত৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ অভাৱত ইতিমধ্যে পৃথিৱীৰ বহু ভাষা বিলুপ্ত হৈছে৷ বিশেষকৈ তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ উন্নয়নৰ দিনত যি ভাষাই মানৱ সভ্যতাৰ বিকাশত অধিক প্ৰভাৱ পেলায়, যি ভাষাৰজ্ঞ ানৰ দ্বাৰা মানুহে দৈনন্দিন কাম-কাজ সুচাৰুৰূপে সম্পন্ন কৰিব পাৰে, তেনে ভাষা শিকাৰ প্ৰৱণতা আজিৰ প্ৰজন্মৰ অধিক হোৱাৰ বাবেই কিছুমান ভাষা ক্ৰমাৎ এলাগি হৈ পৰিছে৷ ফলত বহু ভাষা ইতিমধ্যে বিলুপ্ত হৈছে৷ এসময়ত ভাৰতত সংস্কৃত এটা বহুল প্ৰচাৰিত ভাষা আছিল যদিও সময়ৰ লগে লগে ই পূৰ্বৰ গৰিমা হেৰুৱাই পেলাইছে৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ অভাৱত ভাৰতৰ ১৬৭টা ভাষা সম্প্ৰতি বিলুপ্ত হৈছে আৰু বহু ভাষালৈ সংকট নামি আহিছে৷ এসময়ত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰভাৱশালী ভাষা অসমীয়া ভাষাটোৱে অসমতে এতিয়া সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে৷ বৰাক উপত্যকাত অসমীয়া ভাষাৰ কি অৱস্থা হৈছে সেই কথা সকলোৱে জানে৷ অৱশ্যে মূলসুঁতিৰ অসমীয়া লোকেই আজি অসমীয়া ভাষাটোক ক্ৰমাৎ এলাগি কৰিছে৷ অসমত অসমীয়াই নিজৰ ভাষাটোৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে আন ভাষা-সংস্কৃতিকহে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে৷ অসমীয়া ভাষাটো নিজৰ ঘৰখনতেই যেতিয়া এলাগি হয়, তেতিয়া বাহিৰা শক্তিয়ে জানো ভাষাটোক প্ৰভাৱিত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছেক্ক অসমতে অসমীয়া ভাষাই সংখ্যাগৰিষ্ঠ ভাষাৰ মৰ্যাদা হেৰুওৱাৰ উপক্ৰম হৈছে৷ ইফালে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনে হিন্দু-বাংলাদেশীক অসমলৈ বৰপীৰা পাৰি দিয়াত অসমীয়া ভাষাটোৱে ৰাজ্যভাষাৰ মৰ্যাদা হেৰুওৱাটো প্ৰায় নিশ্চিত হৈছে৷ ২০২১ৰ লোকপিয়লৰ তথ্য প্ৰকাশ পালেই নিশ্চিত হ’ব অসমীয়া ভাষাটোৰ ৰাজ্যভাষাৰ মৰ্যাদা থাকিব নে নাথাকে৷ ইতিমধ্যে ৰাজ্যিক চৰকাৰখনেও কেতবোৰ হঠকাৰী সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া ভাষাৰ কফিনত গজাল মাৰিব বিচাৰিছে৷ শেহতীয়াকৈ চৰকাৰে অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাৰ বাধ্যতামূলক অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰশ্নকাকতখন উঠাই দি অসমীয়া ভাষাৰ মৃত্যুমুখী যাত্ৰাত অনুঘটকৰ কাম কৰিছে৷ ভাষাটোৰ এনে সংকটৰ সময়তে মঙলবাৰে ৰাজ্যবাসীয়ে লাভ কৰিলে এটা ইতিবাচক খবৰ, যি খবৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য ভালপোৱা প্ৰতিজন অসমীয়ালৈ আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনিছে৷ উল্লেখ্য, এইবাৰ ভাৰতীয় সাহিত্য ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্ছ সন্মান ‘জ্ঞ ানপীঠ’ বঁটা লাভ কৰে কাব্যঋষি নীলমণি ফুকনে৷ দুঃসময়ৰ এই দিনত এনে খবৰে নি(য় প্ৰতিজন অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক ভাল পোৱা লোককে গৌৰৱান্বিত কৰিছে৷ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ পাছত এই বঁটা লাভ কৰি কবি নীলমণি ফুকনে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনক পুনৰ উজলাই তুলিলে৷ অসমীয়া কবি-সাহিত্যিকৰ সৃষ্টিৰ পথাৰখন যে উৰ্বৰ, সেই কথা ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত পুনৰ প্ৰতিপন্ন কৰিলে৷ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক লৈ গৌৰৱ কৰিব পৰা এনে খবৰে নি(য় অসমীয়া কবি-সাহিত্যিকক অনুপ্ৰাণিত কৰিব আৰু নতুন নতুন মানসম্পন্ন সৃষ্টিৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বিজয়ধবজা উৰুৱাই ৰাখিব৷ অসমীয়া ভাষালৈ বিভিন্ন সময়ত সংকট আহিছে যদিও আজিও ভাষাটোৱে স্ব-মহিমাৰে মহিমামণ্ডিত হৈ আছে৷ নতুন পুৰুষে আন ভাষাৰ সমানে সমানে অসমীয়া ভাষাতো যদি দক্ষতা আহৰণ কৰে, তেন্তে অসমীয়া ভাষাক কোনোকালে কোনো অপশক্তিয়ে মষিমূৰ কৰিব নোৱাৰে৷