ৰাজনীতিৰ বাবে অৰ্থনীতি
বাজেট শব্দৰ অৰ্থ হৈছে কোনো নিৰ্ধাৰিত সময় আৰু শিতানৰ বাবে আগতীয়াকৈ কৰা আয়-ব্যয়ৰ খচৰা বা নিৰ্দিষ্ট কামৰ বাবে আছুতীয়াকৈ থোৱা ধন৷ কিন্তু আজি কিছুদিনৰ পৰা আমাৰ চৰকাৰসমূহে দাখিল কৰা বাৰ্ষিক বাজেটবোৰত আয়-ব্যয়ৰ হিচাপতকৈ সাহিত্য-ৰাজনীতি আৰু বুৰঞ্জীত বেছিকৈ গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে সাধাৰণ মানুহৰ বাবে বাজেটখন দুৰ্বোধ্য হৈ পৰাই নহয় মূল বিষয়সমূহত গুৰুত্বও কম হোৱা দেখা যায়৷ ১৬ মাৰ্চত অসম চৰকাৰৰ বিত্তমন্ত্ৰী অজন্তা নেওগে তেওঁৰ দ্বিতীয়খন বাজেট দাখিল কৰিলে৷ এই বাজেটখন যদি সাধাৰণভাৱেই চোৱা যায়, তেন্তে যিকোনো মানুহৰ দৃষ্টিতে ধৰা পৰিব যে বিগত বৰ্ষত দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিসমূহকে পুনৰ দোহৰা হৈছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে বিগত বৰ্ষতে অসমৰ স্বাস্থ্যখণ্ডক শক্তিশালী কৰাৰ বাবে নতুন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল৷ এইবাৰো পুনৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ সপোনকে দোহাৰিছে৷ কিন্তু পুৰণা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়সমূহৰ কি অৱস্থা বা সেইবোৰত নতুন নতুন সুবিধাৰ বাবে কি পদক্ষেপ লৈছে, সেইবোৰ বিষয়ে নাই৷ আন কেইবাটাও নতুন পদেক্ষপৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল বিগত বৰ্ষৰ বাজেটত, কিন্তু সেইবোৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ কি হ’ল তাৰ উল্লেখ এইবাৰৰ বাজেটত নাই৷ ১৫টা জৰুৰীকালীন স্বাস্থ্য অস্ত্ৰোপচাৰ কেন্দ্ৰ আৰু দুখন ম’বাইল চিকিৎসালয় স্থাপনৰ কথাটো কি হ’ল বা কিমান আগবাঢ়িছে? অসমৰ স্বাস্থ্যখণ্ডটো যে লাহে লাগে চৰকাৰী নিৰ্ভৰশীলতা হেৰুৱাই টাটাৰ শৰণাপন্ন হৈছে, সেই কথা কিন্তু বুজাই বুজিছে৷ বহু কেঞ্চাৰ চিকিৎসালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে টাটাক দায়িত্ব দিয়া হৈছে৷ কিন্তু এইদৰে অসমক ভাৰতৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ ৰাজ্য কৰিব পৰা যাবনে? চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ উপ-স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰসমূহৰ ক্ষেত্ৰত কি পদক্ষেপ লৈছে? প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰসমূত চিকিৎসক-নাৰ্ছৰ সমস্যা আজি দীৰ্ঘদিন চলি আহিছে৷ সেইবোৰ কি হ’ব? অসমৰ ২৬ হাজাৰখন গাঁৱত উন্নত স্বাস্থ্যসেৱাৰ বাবে কি কৰিছে? সেইবোৰ প্ৰশ্নত চৰকাৰ বা বাজেট নিমাত৷ প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসক নথকা এখন ৰাজ্যত কেৱল জিলাই জিলাই চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় পাতিলেই সমস্যাৰ ওৰ পৰিবনে?সেইদৰে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত নতুন প্ৰজন্মক প্ৰলোভনৰ বাবে ভোটৰ ৰাজনীতিৰ স্বাৰ্থত স্কুটী বা লেপটপ দিলেই অসমৰ শিক্ষাখণ্ড ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰাজ্যৰ শাৰীত প্ৰৱেশ কৰিবনে? বিগত দুটা দশকে অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নামত কম্পিউটাৰ-লেপটপ প্ৰদান কৰি অহা হৈছে৷ সেই আঁচনিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ উৎসৰ্ষ সাধনত কি অৰিহণা যোগইছে সেই কথা এবাৰো চৰকাৰে ভাবি চাইছেনে? নে কেৱল ৰাজনীতিৰ স্বাৰ্থত বাজেটৰ ধন অপব্যয় হৈ থাকিব? কেৰালা, দিল্লী আদি প্ৰদেশে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কি পদক্ষেপ লৈছে সেইবোৰ চোৱাৰ অৱকাশ চৰকাৰৰ নাই কিয়৷ শিক্ষানুষ্ঠানৰ বুনিয়াদী সা-সুবিধাৰ কথা পৰিহাৰ কৰি কেৱল হিতাধিকাৰী সৃষ্টিৰ বাবে স্কুটী-লেপটপৰ ৰাজনীতি কেতিয়া বন্ধ হ’ব? বিগত বৰ্ষৰ বাজেটত আঠ লাখ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অনলাইন শিক্ষাৰ বাবে ম’বাইল দিয়াৰ আঁচনি লৈছিল, সেইবোৰ কিয় কাৰ্যকৰী নহ’ল৷ এইবোৰ প্ৰশ্ন কৰাৰ দায়িত্ব বিৰোধীৰ নাই নেকি? নে চৰকাৰে ভোটৰ স্বাৰ্থত ৰাজ্যখনৰ আন্তঃগাঁথনি ধবংস কৰি পেলাব আৰু বিৰোধীয়ে চাই থাকিব৷ বাজেটত এটা স্ববিৰোধ স্পষ্টভাৱে ফুটি উঠিছে৷ চৰকাৰে ইতিমধ্যে অসমত গো-সুৰক্ষা আইনৰ নামত একপ্ৰকাৰ গৰুক পূজাৰ সামগ্ৰী কৰি সাধাৰণ গো-পালকৰ জীৱন-জীৱিকা ধবংস কৰি পেলাইছে৷ গৰু বিক্ৰী কৰি পৰিয়াল পোহপাল দিয়াসকলে এতিয়া গৰু পোহা বাদ দিবলৈ বাধ্য হৈছে৷ এনে অৱস্থাত অজন্তা নেওগৰ বাজেটত কোৱা হৈছে– প্ৰাকৃতিক কৃষিকৰ্মৰ কথা, য’ত গৰুৰ গোবৰেৰে খেতি কৰিবলৈ উৎসাহ যোগোৱাৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীক শলাগ লোৱা হৈছে৷ কিন্তু যিখন ৰাজ্যত গৰু পোহাই বন্ধ হ’ব, সেইখন ৰাজ্যত কিদৰে প্ৰাকৃতিক কৃষি সম্ভৱ হ’ব! চৰকাৰে আঁচনি লওক যে অসমৰ প্ৰতিডৰা পথাৰলৈ চৰকাৰে গোবৰ প্ৰদানৰ বাবে গোবৰ ক্ৰয় কৰিব ৷ চৰকাৰৰ উদ্যোগত গোবৰ প্ৰকল্প গঢ়ি তোলক৷ তেতিয়া দুয়োকুল ৰ’ব৷ এফালে প্ৰাকৃতিক কৃষি সম্ভৱ হ’ব আৰু আনফালে গৰুৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাই গো-পালকৰ সমস্যাও সমাধান হ’ব৷ কেৱল ৰাজনীতিৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতি নহয়৷ জনগণৰ উন্নয়নৰ বাবেহে ৰাজনীতি কৰিব লাগে৷ ইয়াৰ বাবে লাগিব আদৰ্শৰ ৰাজনীতি, যি ৰাজনীতিয়ে জনগণৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ কাম কৰিব৷






