Logo
image

কেজৰিৱালৰ ভাল অৰ্থনীতি!

দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে ৰাষ্ট্ৰীয় নিউজ চেনেল এটাই লোৱা সাক্ষাৎকাৰত কোৱা কিছু কথা সামাজিক মাধ্যমতো ভাইৰেল হৈ পৰিছে৷ সাক্ষাৎ গ্ৰহণকাৰীগৰাকীয়ে বিনামূলীয়া বিজুলী, স্বাস্থ্যসেৱা আদি সা-সুবিধা দি ভোট আদায়ৰ যি কৌশল, সেয়া কিমান ‘ভাল অৰ্থনীতি’বা ‘ভাল ৰাজনীতি’বুলি সসন্মানে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মুখ্যমন্ত্ৰীজনে বিনম্ৰভাৱে যিখিনি কথা ক’লে, সেইটো ভাবি চাবলগীয়া৷ তেওঁ কৈছে যে মন্ত্ৰী-বিধায়কসকলে যেতিয়া বিনা পইচাৰ বিজুলী আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধা পায়, তেতিয়া কোনো চৰ্চা-সমালোচনা নহয়, আনকি তাক ‘বিনামূলীয়া’ আখ্যাও দিয়া নহয়৷ দিল্লী চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী-বিধায়কসকলে বিনামূলীয়াকৈ পোৱা ৪,০০০ ইউনিটৰ বিপৰীতে ৰাইজক ২০০ ইউনিট বিজুলী ‘ফ্ৰী’কৈ দিয়াত আপত্তি হোৱা অনুচিত৷ আকৌ, মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ পৰিয়ালৰ সদস্যয়ো যেতিয়া বিনামূলীয়া চিকিৎসাৰ সুবিধা পায়, ভোটাৰ ৰাইজেও পোৱা উচিত৷  কিন্তু, এনে সা-সুবিধা কিদৰে আৰু ক’ৰপৰা দিয়া হৈছে, সেইটোতহে ভাল বা বেয়া ৰাজনীতি-অৰ্থনীতি লুকাই আছে৷ মুখ্যমন্ত্ৰীজনৰ মতে, যেতিয়া চৰকাৰ এখনে আনৰ পৰা ঋণ লৈ ৰাইজক বিনামূলীয়াকৈ সেৱা বা দ্ৰব্যৰ বিতৰণ কৰিবলৈ লয়, সেয়া মুঠেও সমৰ্থনযোগ্য নহয়৷ কেজৰিৱালে ২০১৯ চনৰ কেগৰ প্ৰতিবেদনৰ প্ৰসংগ উল্লেখ কৰি কয় যে তেওঁৰ চৰকাৰে কোনো ঋণ লোৱা নাই, জনসাধাৰণৰ কৰৰ বোজাও বঢ়োৱা নাই আৰু চৰকাৰখন ঘাটিত চলি থকা নাই৷ তাৰ বিপৰীতে তেওঁ দুৰ্নীতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ধন ৰাহি কৰিছে৷ এখন উৰন্ত সেতুৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰসংগ উল্লেখ কৰি তেওঁ কৈছে যে আবণ্টিত ৩৫০ কোটি টকাৰ পৰিৱৰ্তে উক্ত সেতু কম ব্যয়তে সম্পূৰ্ণ হৈ উঠে আৰু তাৰ পৰা ৰাহি হোৱা প্ৰায় ডেৰশ কোটি টকাৰ লগত আৰু কিছুধন যোগ কৰি তেওঁ ৰাইজক বিনামূলীয়া ঔষধ যোগানৰ আঁচনিখন ৰূপায়ণ কৰিছে৷ কেজৰিৱালৰ যুক্তি হ’ল, যে তেওঁ নিজৰ অপ্ৰয়োজনীয় ব্যয় কৰ্তন কৰিছে, চৰকাৰৰ অপ্ৰয়োজনীয় ব্যয় সংকুচিত কৰিছে, দুৰ্নীতি নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিছে আৰু তাৰ বিপৰীতে জনসাধাৰণলৈ ‘ফ্ৰী’সা-সুবিধা বা সেৱা আগবঢ়াইছে৷ তেওঁৰ মতে, এনে কৰিবলৈ চৰকাৰ এখনৰ ‘সৎ উদ্দেশ্য’আৰু আন্তৰিকতাৰ প্ৰয়োজন৷ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় নিউজ চেনেলত মুখ্যমন্ত্ৰীজনে নিশ্বয় মিছা কথা কোৱা নাই৷ কল্যাণকামী চৰকাৰ এখনৰ নৈতিক কিছুমান দায়িত্ব থাকে, তাৰ ভিতৰত সৰ্বসাধাৰণে আহৰণ তথা উপভোগ কৰিব পৰাকৈ নূ্যনতম সা-সুবিধাবোৰ উপলব্ধ কৰোৱাটো অন্যতম৷ কিন্তু, যদিহে চৰকাৰে এহাতেদি বিনামূলীয়া দ্ৰব্য-সেৱা বিতৰণ কৰি অন্যহাতে মূল্যবৃদ্ধি, কৰ, ঋণ আদিৰ বোজা সৰ্বসাধাৰণৰ মূৰত পৰোক্ষভাৱে জাপি দিয়ে, তেন্তে তেনে চৰকাৰ কল্যাণকামী বুলি দাবী কৰাৰ কোনো নৈতিক অধিকাৰ নাথাকে৷ বৰঞ্চ, সেইবোৰ হৈছে তেনেই হ্ৰস্বম্যাদী, সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা অৰ্জনৰ কূট-কৌশলহে৷ অনেক সময়ত জনসাধাৰণৰ বাবে সা-সুবিধাৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ নামত আবণ্টিত ধনৰ সিংহভাগ কমিছন-অংকৰ ফাঁকেদি সৰকি চৰকাৰৰ বৰমূৰীয়াসকলৰ চন্দুক পায়গৈ৷ কেজৰিৱালৰ ‘দলং নিৰ্মাণ’ৰ দৰে কাহিনী স্বাভাৱিকতে চৰকাৰবোৰৰ ক্ষেত্ৰত নাখাটেই বা নঘটে৷ সেই বাবে মানুহক এলেহুৱা কৰিবলৈ, ক্ষন্তেকীয়া আনন্দ লভি কৃতজ্ঞতাত গদ্‌গদ্‌ হ’বলৈ ঋণ লোৱা ধন অথবা ৰাজহৰ ধনৰ শৰাধ কৰি বিনামূলীয়াকৈ বিলোৱা চাউল-দাইল, স্কুটাৰ-স্কুটীৰ ব্যৱস্থাটোক ভাল অৰ্থনীতি বা ভাল ৰাজনীতি আখ্যা দিব নোৱাৰি৷ দিল্লী চৰকাৰৰ কল্যাণকামী আঁচনিবোৰে প্ৰচাৰ আৰু প্ৰচাৰ পাওক৷