পূৰ্ববংগ-প্ৰব্ৰজন-মিঞা

অসমত, বিশেষকৈ আহোম শাসনকালত পশ্চিমৰ পৰা অহা আক্ৰমণকাৰীসকলকে বঙাল বুলিছিল৷ বংগ বা গৌড়ৰ পৰা আহিলেও বঙাল আৰু তাতোকৈ অধিক পশ্চিমৰ পৰা, দিল্লীৰ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পৰা আহিলেও বঙাল বোলা হৈছিল৷ তাৰ পাছতো, দিল্লীতকৈ আৰু অধিক দূৰৰ পশ্চিমৰ, সাত সাগৰ তেৰ নদীৰ পাৰৰ ইংৰাজকো অসমত ‘বগা বঙাল’ বোলা হৈছিল৷ ভাৰতৰ লগতে বংগতো মুছলিম শাসনকৰ্তাই ক্ষমতা দখল কৰিছিল৷ মোগলৰ আগতে কামৰূপ, কমতা আৰু আহোম শাসনাধীন অসমত বংগৰ পৰা মুছলিম শাসকে আক্ৰমণ কৰিছিল৷ বখটিয়াৰ খিলিজিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঔৰংগজেৱলৈ অসমৰ ওপৰত বহু আক্ৰমণ চলিছিল৷ কিন্তু আহোম শাসনাধীন অসমক কেতিয়াও দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে দখল কৰিব পৰা নাছিল৷

মোগল আৰু আহোম সাম্ৰাজ্যৰ মাজত থকা কোচ ৰাজ্য কোচ বেহাৰ আৰু কোচ হাজো এই দুখন ৰাজ্যত বিভক্ত হৈ পৰিছিল৷ কোচ বেহাৰ ১৭৭৩ চনতেই ইংৰাজৰ অধীনৰ এখন দেশীয় ৰাজ্যত পৰিণত হৈছিল আৰু ১৯৪৭ চনৰ স্বাধীনতাৰ সময়লৈকে এখন ইংৰাজৰ ছত্ৰছায়াৰ দেশীৰ ৰাজ্যৰূপে বৰ্তি আছিল৷ স্বাধীনতাৰ পাছত কোচ বেহাৰ ভাৰতৰ স’তে সংলগ্ন হৈছিল৷ ইয়াৰ বিপৰীতে কোচ হাজো কম-বেছি পৰিমাণে আহোম ৰাজ্যৰ অধীন হৈ পৰিছিল আৰু ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ জৰিয়তে মানৰ শাসনাধীন অসম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল৷ গাতে লাগি আছিল পূৰ্ব বংগৰ মৈমনসিংহ অঞ্চল৷ ১৭৫৭ চনত পলাশী যুদ্ধত জয়ী হৈ বংগ অধিকাৰ কৰাৰ পাছত মৈমনসিংহক ইংৰাজৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ১৭৮৭ চনত এখন জিলাৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত ১৮৫৮ চনত ভাৰতৰ শাসনভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ পৰা ইংৰাজ চৰকাৰে নিজৰ হাতলৈ আনিছিল৷ 

মানৰ আক্ৰমণত বিধবস্ত অসম ইংৰাজৰ অধীন হৈছিল, অসমতকৈ আগতেই বৰ্তমানৰ নামনি অসম ইংৰাজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল আৰু পূৰ্ব বংগও ইংৰাজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল৷ তাৰ পাছত হৈছিল পূৰ্ব বংগৰ মৈমনসিংহৰ পৰা মুছলমান খেতিয়কৰ ব্ৰিটিছৰ অধীনৰ অসমলৈ প্ৰব্ৰজন৷ এই মুছলমানসকল আকৌ আছিল সমাজৰ নিম্নশ্ৰেণীৰ লোক, তেওঁলোক বৰ্ণবাদী হিন্দু ধৰ্মৰ জাত-পাতৰ দৃষ্টিৰেও নিম্ন জাতৰ আছিল আৰু সাধাৰণতে হোৱাৰ দৰে নিম্ন জাতিৰ হোৱাৰ বাবে অৰ্থনৈতিকভাৱেও পিছপৰা আছিল৷ বংগত মুছলমান শাসকৰ শাসন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পাছত সামাজিক ন্যায় পোৱাৰ আশাত তেওঁলোকে শাসকৰ ধৰ্ম ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল৷ কিন্তু আম্বেদকাৰৰ আহ৩ানত বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতো যিদৰে ভাৰতৰ দলিত সম্প্ৰদায়টোৱে সামাজিক মৰ্যাদা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল, একেদৰে পূৰ্ববংগৰ ধৰ্মান্তৰিত দুখীয়া খেতিয়কসকলেও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতো দুখীয়া আৰু পদদলিত হৈ থাকিল৷ ব্ৰিটিছ ভাৰতত সুবিধা পোৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ একাংশই পেটৰ তাড়নাত অসমলৈ মৰাপাট ধানৰ খেতি কৰিবলৈ আহিল৷

এক বৃহৎ প্ৰব্ৰজন ঘটিল আৰু ইয়াৰ অসমৰ জনগাঁথনিৰ ওপৰত ব্যাপক প্ৰভাৱ পৰিল৷ দেশ বিভাজনৰ আগলৈ এই প্ৰব্ৰজন ‘অবৈধ’ বুলি অভিহিত কৰাৰ কোনো উপায় নাছিল, কিন্তু অবাধ প্ৰব্ৰজনৰ ফলত উদ্ভৱ হ’ব পৰা সমস্যাৰ বিষয়ে তেতিয়াও বিভিন্নজনে নিজৰ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ ১৯৪৭১ পাছত পূৰ্ব বংগ পূব পাকিস্তানৰ ৰূপত এখন সুকীয়া দেশত পৰিণত হোৱাৰ পাছত তাৰ পৰা হোৱা প্ৰব্ৰজনক ‘অবৈধ’ বুলি অভিহিত কৰিব পৰাৰ অৱকাশ সৃষ্টি হ’ল৷ কিন্তু উন্মুক্ত সীমাৰে পূব পাকিস্তানৰ পৰা কিমান ‘অবৈধ’ প্ৰব্ৰজনকাৰী অসমত সোমাল তাক জনাৰ কোনো উপায় নাথাকিল৷ ১৯৭১ চনত পূব পাকিস্তান বাংলাদেশ নামৰ এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হ’ল৷ সমস্যাটো আৰু অধিক জটিল হৈ পৰিল৷ ১৯৭১ চনৰ আগতে যিহেতু বাংলাদেশ নামৰ কোনো দেশেই নাছিল গতিকে ১৯৭১ চনৰ আগতে অসমলৈ অবৈধভাৱে অহাসকল পাকিস্তানীহে, বাংলাদেশী নহয়৷ তেওঁলোকক পূব পাকিস্তানলৈ বহিষ্কাৰ কৰিব লাগিব– কিন্তু পূব পাকিস্তান বুলিবলৈ কোনো দেশেই এতিয়া নাই৷ এনেবোৰ কাৰণতেই বিদেশী বহিষ্কৰণৰ সময়সীমা অসমৰ ক্ষেত্ৰত ১৯৭১ কৰিব লগা হ’ল৷ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়েও তাত অনুমোদন জনালে৷

‘কা’ আইনৰ যোগেৰে বিজেপি চৰকাৰে ইতিমধ্যে অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ মাজৰ হিন্দুধৰ্মীসকলক ২০২৪ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰপৰ্যন্ত চিনাক্ত তথা বহিষ্কাৰ নকৰাৰ আৰু নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰিছে৷ একমাত্ৰ ১৯৭১ চনৰ পাছত অহা মুছলমান অনুপ্ৰৱেশকাৰীহে অবৈধ আৰু তেওঁলোকৰহে ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা নাম কাটিব আৰু বহিষ্কাৰ কৰিব পাৰিব৷ বৰ্তমানৰ বিজেপি চৰকাৰখনকে ধৰি ভাৰতৰ প্ৰতিখন চৰকাৰ অবৈধ বিদেশীৰ চিনাক্তকৰণ আৰু বহিষ্কৰণৰ ক্ষেত্ৰত শোচনীয়ভাৱে ব্যৰ্থ হৈছে৷ মাত্ৰ প্ৰতিটো নিৰ্বাচনৰ আগে আগে পুনৰ অসমৰ ‘খিলঞ্জীয়া’ক পূৰ্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান বা ‘মিঞা’ আগ্ৰাসনৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে, বিনিময়ত মাথোঁ মিঞাৰ ভয়ত বিতত হৈ থকা ‘খিলঞ্জীয়া’ই এই ত্ৰাণকৰ্তাসকলৰ হাতত ক্ষমতা গটাই দিব লাগে৷ এই ত্ৰাণকৰ্তাসকলে খিলঞ্জীয়াক মিঞাৰ পৰা ৰক্ষা কৰি থাকিব৷ অনন্ত কাললৈ মিঞা আৰু মিঞাৰ ভয় থাকিব আৰু অনন্ত কাললৈ ত্ৰাণকৰ্তাও থাকিব৷