মহাবিদ্যালয়ৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা
প্ৰতিখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ থাকে সামাজিক দায়বদ্ধতা৷ সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলিলে তেনেবোৰ কৰ্মক বুজোৱা হয়, যিবোৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা এখন সমাজ বিভিন্ন দিশত উপকৃত হয়৷ শিক্ষানুষ্ঠানৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা নতুন কথা নহয় যদিও আধুনিক সমাজত প্ৰতিখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা সমাজে আশা কৰে অনেক কৰ্ম৷ গুণগত শিক্ষাদানেৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উচিত শিক্ষা দিয়াটো প্ৰতিখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ এক সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলি স্বীকাৰ কৰিলেও সাম্প্ৰতিক সময়ত এনে কিছুমান কাম আছে, যিবোৰৰ দ্বাৰা একোখন শিক্ষানুষ্ঠানে পালন কৰিব পাৰে সামাজিক দায়বদ্ধতা৷
বৰ্তমান অসমত থকা মহাবিদ্যালয়ৰ সংখ্যা পাঁচশৰো অধিক, আৰু ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰাদেশীকৃত মহাবিদ্যালয়ৰ সংখ্যা তিনিশৰো অধিক৷ প্ৰাদেশীকৃত মহাবিদ্যালয়সমূহত অধ্যয়ন কৰা দাৰিদ্ৰ্য সীমাৰেখাৰ তলৰ নাগৰিকৰ সন্তানৰ বাবে বিনামূলীয়া সুবিধা প্ৰদান কৰে ৰাজ্য চৰকাৰে৷ তেনেবোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ মাচুল ৰাজ্য চৰকাৰে পৰিশোধ কৰে মহাবিদ্যালয়সমূহক৷ যিসকল অভিভাৱক দাৰিদ্ৰ্য সীমাৰেখাৰ ওপৰত, তেনে অভিভাৱকে এক মাচুল পৰিশোধ কৰি সন্তানৰ নামভৰ্তি কৰিব লাগে মহাবিদ্যালয়ত৷ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰ দৰমহাৰ চিন্তা কৰিব নলগীয়া প্ৰাদেশীকৃত মহাবিদ্যালয়সমূহে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বৌদ্ধিক বিকাশৰ লগতে কৌশল বিকাশৰ অৰ্থে অনেক কাৰ্য ৰূপায়ণ কৰিব লাগে৷ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক-কৰ্মচাৰীৰ সহযোগত মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত অনুষ্ঠিত প্ৰতিটো বৌদ্ধিক কাৰ্যসূচীয়ে যদিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰিয়ালত এক ধনাত্মক প্ৰভাৱ পেলায়, তথাপি বহুতো সামাজিক কৰ্মত নিয়োজিত হ’ব পাৰে এখন মহাবিদ্যালয়৷
অসমৰ প্ৰতিখন মহাবিদ্যালয়ে ‘নাক্’ৰ (NAAK) মূল্যায়নৰ পূৰ্বে নিজৰ সামাজিক কৰ্ম দেখুৱাবলৈ কোনোবা এখন গাঁও তুলি লোৱা বা ওচৰৰ কেইখনমান বিদ্যালয়ক তুলি লোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এখন গাঁৱক মহাবিদ্যালয়ৰ তোলনীয়া গাঁও হিচাপে প্ৰমাণ দিবলৈ গাঁওখনত বিনামূলীয়া স্বাস্থ্য পৰীক্ষা শিবিৰ অনুষ্ঠিত কৰা, সজাগতা সভা অনুষ্ঠিত কৰা, গছপুলি ৰোপণ কৰা আদি কৰ্মতেই সীমাবদ্ধ থাকে৷ গাঁওখনৰ অৰ্থনৈতিক তথা সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে নাথাকে একো বিশেষ আঁচনি৷ সেইদৰে, তোলনীয়া বিদ্যালয়খনত এদিন দুজনমান অধ্যাপক গৈ দুটামান শ্ৰেণীত পাঠদান কৰা, বা বিদ্যালয় চৌহদত গছপুলি ৰোপণ কৰা কৰ্মতেই সীমাবদ্ধ থাকে মহাবিদ্যালয়ৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা৷ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ সীমাৰ ভিতৰত অকল বিনামূলীয়া স্বাস্থ্য শিবিৰ বা গছপুলি ৰোপণ বা এদিনৰ পাঠদানক আৱদ্ধ কৰি নাৰাখি অনেক কৰ্ম কৰিব পাৰে মহাবিদ্যালয়সমূহে৷ তোলনীয়া গাঁওখনৰ বাসিন্দাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ বাবে বিভিন্ন কৌশলৰ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰা, অৰ্থনৈতিক জৰীপ কৰা আৰু চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগৰ লগত যোগাযোগ কৰি স্বাস্থ্য, শিক্ষা, গ্ৰামোন্নয়নত যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ উন্নয়ন কৰা কাৰ্যই প্ৰকৃততে উপকৃত কৰিব গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলক৷ তোলনীয়া বিদ্যালয়সমূহত গণিত, বিজ্ঞান, ইংৰাজী বিষয়ৰ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰা, বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মহাবিদ্যালয়লৈ আমন্ত্ৰণ কৰি আনি বিজ্ঞানাগাৰ, গ্ৰন্থাগাৰ আদিৰ পৰিচয় কৰোৱা, বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকসকলৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰা আদি অনেক কৰ্মত আত্মনিয়োগ কৰিব পাৰে মহাবিদ্যালয়সমূহে৷ ‘নাক্’ৰ দলটোৰ প্ৰস্থানৰ লগে লগে বা ‘নাক্’ৰ গ্ৰেডিঙৰ পাছত পাহৰণিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰা তোলনীয়া গাঁও বা তোলনীয়া বিদ্যালয়বোৰৰ স্বাৰ্থত সৰৱ হওক মহাবিদ্যালয়সমূহ৷
মহাবিদ্যালয়ৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা মানে অকল বানৰ সময়ত সাহায্য প্ৰদান কৰাই নহয়, বানৰ পাছত অহা জীৱনৰ সংগ্ৰামত বানপীড়িতক সহযোগ কৰা উচিত৷ ২০২০ বৰ্ষত ক’ভিড মহামাৰীৰ সংহাৰৰ সময়ত মধ্য অসমৰ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয়ে খুলিছিল এখন ক’ভিড চিকিৎসালয়৷ ক’ভিডৰ সংহাৰত জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ৷ সেই সময়ত অসমৰ সকলো মহাবিদ্যালয়ৰ গেটত একো একোটা তলা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল৷ তেনে সময়ত উক্ত মহাবিদ্যালয়খনে মহিলা আৰু শিশুৰ কাৰণে খুলিছিল এখন চিকিৎসালয়৷ চাৰিটা মাহ ধৰি চলা চিকিৎসালয়খনে ক’ভিড আক্ৰান্ত মহিলা আৰু শিশুক আগবঢ়োৱা সেৱাৰ আঁৰত আছিল মহাবিদ্যালয়খন অধ্যক্ষ, অধ্যাপক আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ সাহসিকতা৷
বৰ্তমান অসমৰ সমাজ ব্যৱস্থাত ব্যাধি হিচাপে স্বীকৃত ড্ৰাগছ, সুৰাৰ বিৰুদ্ধে এক জনজাগৰণ সৃষ্টি কৰাৰ দায়িত্ব মহাবিদ্যালয়সমূহৰ৷ সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰত এখন মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ, অধ্যাপক আৰু কৰ্মচাৰীসকলে জনসচেতনতাৰ প্ৰয়াস কৰিলে নিশ্চিতভাৱে উপকৃত হ’ব সমাজ৷ যৌতুক প্ৰথা, বাল্য বিবাহ, ধম¹য় অসহিষ্ণুতা, ধৰ্ষণ আদি সামাজিক ব্যাধি নাইকিয়া কৰিবলৈ সৰৱ ভূমিকা লওক অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহে৷